ΟΥΤΕ Ο ΧΙΤΛΕΡ

 

Ο λαϊκισμός διασταυρώθηκε επιτέλους με τον ορισμό του. Και τ' όνομα αυτού: «…Λατινοπούλου» Από την συλλογή των ευρωσκουπιδιών. Ή τους ασπόνδυλους κήνσορες της πολιτικής ηθικής. Μπορεί και κάτι σαν τις φιλλεληνικές δουλάρες στις πλουσιοπάροχα μισθοδοτούμενες υηρεσίες του Ευρωκωλοχανείου. Πάντα όμως τη χορηγία των βαθύπλουτων χουλιγκάνων της ΜΛΑΤ (λούμπεν μεταλοαστική τάξη) από το λαϊκό αίμα, ο απολύτως προβλέψιμος και επαναλαμβανόμενος λόγος της ως κινηματογραφική λούπα. 

 

Με την επανάληψη να είναι αδιαμφισβήτητα μητέρα της μάθησης, αλλά επίσης είναι και αιτία κορεσμού και αηδίας. Συναίσθημα που κυριαρχεί από την πρώτη ως την τελευταία της λέξη. 

Λόγος που ανερυθρίαστα εκφωνήθηκε, υπό τα συμπυκνωμένα χημικά αέρια των ένοπλων πραιτοριανών «κατα του εξεγερμένου Ευρωπαϊκού Νότου…» και που: ανακαλύπτοντας τον τροχό διαπίστωσε την πτώχευση της μεσαίας τάξης. Λες και η τελευταία περίμενε αυτή ή τον ληξίαρχο να της ανακοινώσει. 

Και πως ο εξαθλιωμένος φτωχοδιάβολος της βίαιης μετανάστευσης --αφού ειναι η Ευρώπη που προηγουμένως λεηλατεί τον γηγενή πλούτο του-- είναι ο δαίμων του κακού. Ούτε ο Μιχαλολιάκος. 

Αλλά και πως το ίδαλμά της ο --ταπεινωτικά ηττημένος εγκληματίας από τους Πέρσες-- Ψυχάκιας, είναι ο φέρων τις δια του απεμπλουτισμένου ουρανίου βόμβες ειρήνης. Με θύματά του δωδεκάχρονα παιδιά....Πάρε το κουβαδάκι σου και παίξε σ' άλλη παραλία γιατί εδώ έχει κύμα και θα πνιγείς..

...................

 

 

.