«Επικοινωνιακή μούφα» --ή αλέως πως καθεστωτικός σαρκασμός-- αποδεικνύεται τελικά το πρόγραμμα «Σπίτι μου» Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. Διοξείδιο του άνθρακος αντί οξυγόνου.
Η λαϊκή οικογένεια όχι μόνο δεν πήρε ανάσα, αλλά τα σπίτια χαμηλής αποτίμησης που εντάχθηκαν στα προγράμματα παρουσίασαν αύξηση της αντικειμενικής αξίας κατά 30%, έναντι 5% της μέσης τιμής στην αγορά.
Αντίστοιχα, ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο πρόγραμμα τα όρια των αντικειμενικών αξιών (και των δανείων) αυξήθηκαν κατά 50%. «Σαλεύει η αγορά, όλα καλά όλα ωραία», ακούς να ηχοβολούν τα μίσθαρνα μιντιακά καρακόλια ως δηλητηριώδη φίδια.
Γιατί εδώ είναι το θέμα και το ανάθεμα.
Επειδή όσο ανεβαίνει η ζήτηση, τόσο οι αξίες των κατοικιών
παίρνουν την ανιούσα, ειδικά λόγω της επένδυσης πολλών ιδιοκτητών σε
τουριστικές χρήσεις των ακινήτων τους, με σκοπό και εδώ το κέρδος. Κάτι σας είπα τώρα.. Ούτε την Αμερική να είχα ανακαλύψει..
Καμία «συνταγή» - σοσιαλδημοκρατική η φιλελεύθερη - δεν μπορεί και δεν θέλει να λύσει το πρόβλημα, αφού όλα τα κρατικά προγράμματα έχουν για αφετηρία τη διαχείριση του οξυμένου αυτού ζητήματος με κριτήριο τα συμφέροντα της μεγαλοϊδιοκτησίας, των κατασκευαστικών και τραπεζικών ομίλων.
Από την άλλη, ο λαός «φεσώνεται» με νέα δάνεια και χρέη, με τον φόβο ότι δεν θα μπορέσει να τα εξυπηρετήσει και ότι το σπίτι θα επιστρέψει από άλλον δρόμο στους ίδιους που το πούλησαν.
Μόνο που τώρα θα είναι ντυμένοι σαν κοράκια των servicers και των funds.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου