Με την απομάκρυνση της Γκιλφόιντ σμήνη από παπαγαλάκια κατέλαβαν τον μιντιακό ουρανό. Τα ίδια που την υποδέχθηκαν δια τυμπανοκρουσιών και αλαλαγμών του τύπου Λατινοπούλου.
Το τροπάρι όμως άλλαξε. Δεν κινδυνεύει ο κάθετος διάδρομος διαλαλούν στεντορεία τη φωνή. Ξεχνώντας πως ως μόλις χθες απέδιδαν την απομάκρυνση ως αποτέλεσμα των ....νυχτοπερπατημάτων της. Κατά κόσμον τσιφτελορότσαρκες.
Κατά κακή τους τύχη αποκαλύφθηκε πως τσάρκες ήταν, αλλά όχι του χορού της κοιλιάς. Μα χοντρές κόντρες στα περί των ενεργειακών.
Κανένα πρόβλημα.
Τα ταγέρ και οι γραβάτες άλλαξαν στο φτερό.
« Δεν αμφισβητείται ο κάθετος διάδρομος.. Δεν ήταν σχέδιο της Γκιλφόιλ αλλά στρατηγική επιλογή των ΗΠΑ και άλλα τέτοια καθησυχαστικά»..
Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι αυτό...
Προφανώς η προώθηση του υπερδιπλάσιου σε τιμή αμερικανικού LNG και παράλληλα η απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο είναι στρατηγική κατεύθυνση των ΗΠΑ για την ενεργειακή κυριαρχία τους
Εκεί εντάσσεται ο Κάθετος Διάδρομος, ο οποίος «τεμαχίζεται» σε πληθώρα επιχειρηματικών συμφερόντων για την κάνουλα και τα φορτία, αλλά και γεωπολιτικών ανταγωνισμών για τις πύλες εισόδου, τα τερματικά σημεία κ.ο.κ
Οτι ο στόχος για αναβάθμιση της ελληνικής ολιγαρχίας, μέσω της μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, κυοφορεί τεράστιους κινδύνους και κανένα όφελος δεν υπάρχει για τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους.
Και, επιπλέον, είναι σχεδιασμός που έρχεται αντικειμενικά σε αντιπαράθεση με αντίστοιχες επιδιώξεις άλλων ολιγαρχών της περιοχής, τροφοδοτώντας νέους γύρους εμπλοκής και ξεκαθαρίσματος, που πληρώνουν με αίμα οι λαοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου