Ξόδεψε την ζωή του στην υπόθεση ενός ανεκπλήρωτου ονείρου.
Σοσιαλισμό το είχε βαφτίσει.
Πρόκειται για τον άνθρωπο ηχηρό παράδειγμα του Μπρετόν. Που ήθελε σε όλα τα ερωτήματά μας η απάντηση να είναι ο άνθρωπος.
Ο άνθρωπος όμως με βαθιά γνώση της ρίζας εκκίνησής του και του τερματικού του σταθμού. Και οι ενδιάμεσοι σταθμοί;
Εξορίες βασανισμοί στο ΕΑΤ ΕΣΑ διαδηλώσεις, καταδιώξεις, θυσίες στο όνειρό του.. Που δεν ήταν για ίδιον όφελος. Θυμάμαι πως κάποτε του είχαν ζητήσει να πολιτευτεί και αρνήθηκε μειδιώντας.
Επειδή κατά τις μετεπαναστατικές συνθήκες αποφαινόταν συχνά πυκνά, έχουν οι λαοί τόσο διαφθαρεί, για να μοιάζει με παρθένα που την ρίχνουν στο καζάνι των κολασμένων.
«Οι αγώνες δεν φελάνε αν το αίμα το χυμένο δεν ξοφλάνε» μου ψιθύριζε κάθε τρεις και λίγο δανειζόμενος έναν στίχο από το Μεγάλο μας Τσίρκο του Ιάκωβου Καμπανέλη.
«Δεν φτάνει ένα πολυτεχνείο επαναλάμβανε αποφθεγματικά.»
Πόσο δίκιο είχε … Όλα εκ του αποτελέσματος κρίνονται. Συχνά κατέφευγε σ’ έναν λόγο παραληρηματικό για το χαμένο όνειρό του.
Επειδή ως εκ πεποιθήσεως βαθύς δημοκράτης, είχε αποτύχει στην εκπαίδευση των δύο απογόνων του. Γιατί κατά κανόνα η σημερινή γενιά συγχέει την δημοκρατία με την ασυδοσία.
«Σε είχαμε βαφτίσει κακούργο» μου είπε μια μέρα αλλά όλοι διερωτόμαστε κατά ποιο τρόπο είχες επιτύχει αν και χωρισμένος να εχεις τρεις γιους επιστήμονες.
«Μα είναι πολύ απλό του εξηγούσα. Τ΄αρσενικά στην εφηβεία τους μοιάζουν με αφηνιασμένα άλογα.. Τους πέρασα χαλινάρια».
«Καλλίτερα που έκλαιγαν αυτοί παρά να είχα κλάψει εγώ.» πρόσθετα.Και κουνούσε συγκαταβατικά το κεφάλι του.
Συνεννοούμασταν με το βλέμμα γιατί είχαμε το κλειδί της αποκωδικοποίησης της νοητικής μας θυρίδας...
Δεν φαντάζεστε πόσο μόνος νιώθω. Σαν να έχω ακρωτηριαστεί.
Ποιο είναι το βάρος της απώλειάς του επί της αβάσταχτης ελαφρότητας του είναι μου.
Καλό και όμορφο ταξίδι Μάνθο…Δεν ξέρω αν δικαιολογημένα σας έλειψα Αλλά εγώ σήμερα αισθάνομαι λειψός..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου