Ένας από τους λόγους που αποδεχόμουν τον Μάνο Χατζηδάκι. Πως κόντρα στην μουσική του τρυφερότητα ήταν ωμός πολιτικά. Τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη. Ήταν επί παραδείγματι ομοφυλόφιλος και δεν το κάλυπτε πίσω από ένα πέπλο υποκρισίας. Μα και δεν προκαλούσε. Ήταν δεξιός με αριστερές απόψεις. Ήταν ως τον λαιμό πνιγμένος στο σύστημα και προσωπικός φίλος του Καραμανλή, αλλά δεν κιότευε να το καταγγείλει με αλήθειες επαναστατικές.Κι ας προσέβαλλε βάναυσα τις εθνικές μας αυταπάτες.
Αντιθέσεις και ιδιομορφίες που μόνον ένας σπουδαίος δημιουργός εμφανίζει. Είχα μαζί του συγκρουστεί όταν με την Λιάνα εκτοξεύαμε στα ερτζιανά την παραγωγή μας "ΣΤΟΎΝΤΙΟ ΕΝΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ" και σε εξ απορρήτων κουβέντα του με τον τότε πρόεδρο της ΕΡΤ Δημήτρη Χορν είχε πει: Δεν τον χωνεύω αυτόν τον μπασταρδάκο αλλά εξελίσσεται σε αστέρι της ενημέρωσης. Ευκαιρίας έτσι δοθείσης της εθνικής μας εορτής παρακολουθείστε πως μας αποφλοιώνει κανονικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου