Σπαράσουν καθ' υπαγόρευση ως μοιρολογίστρες επί της λαϊκής σορού οι μιντιακοί και πολιτικοι δολοφόνοι της. Πρόκειται περί του θράσους της ατιμωρησίας. Γιατί τίποτα και κανείς δεν είναι τόσο αδίστακτος όσο ο δράστης που δεν κινδυνεύει να τιμωρηθεί.
Και ποιοι είναι αυτοι;
Εκείνοι που όταν επί του παγωμένου Βορρά ψηφιζόταν το ευρωσύνταγμα του λευκού ανταγωνισμού της μαύρης απασχολησιμότητας, σφύριζαν αδιάφορα ως Γερμανοί τουρίστες της νεοκατοχής.
Αυτοί που όταν επί των εκατοντάδων σελίδων του αναφερόταν τετρακόσιες φορές ο όρος ανταγωνισμός και ουδεμία εκείνος της κοινωνίας, αποφλοίωναν την υγεία και την παιδεία.
Που απελευθέρωναν τον κατά την Μελέτη εκβιαζόμενο εργοδότη από την υποχρέωση να μισθοδοτεί τον εργαζόμενο.
Που κρατούσαν κατά την βροχή των ευρώ την ομπρέλα τ' ανάσκελα με το μπαστούνι διασωληνωμένο με τα χρηματοκιβώτια της ολιγαρχίας.
Που σήματος δοθέντος της δημιουργικής λογιστικής συνένωσαν εν μία νυκτί καταθετικές και επενδυτικές τράπεζες ρισκάροντας εν ονόματι του φθηνού χρήματος τα κόπια των καταθετών με τις γνωστές χρηματιστηριακές οδύνες.
Που δια των δομημένων ομολόγων αιχμαλώτιζαν κράτη ολόκληρα ως να ήταν προσημειωμένα οικόπεδα.
Που επί της φαιδράς πορτοκαλέας εκθεμελίωναν την πρωτογενή παραγωγή εν ονόματι της ...βαριάς βιομηχανίας του τουριστικού τσολιά.
Που υποχρέωσαν τους λαούς ν' απαρνιώνται κάθε ρίζα και σταθερά για να κινούνται σ΄ένα διαρκές ταξίδι δίχως μνήμη εκκίνησης και έγνοια προορισμού.
Που επέβαλλαν ένα νόμισμα από χαρτί και πλαστικό και εργασία στο μετέωρο βήμα του πελαργού. Σήμερα στη μια δουλειά («δια βίου μάθηση»…) – αύριο στην άλλη, σήμερα στη μια «χώρα» – μεθαύριο σε μια άλλη, πολύγλωσσος, ουδέτερος, τουριστικός, καταναλωτικός, διαδικτυακός, ρευστός, χωρίς δεσμεύσεις.
Δηλαδή με κάθε συνειδησιακό υλικό που προαπαιτεί η Μαζική Δημοκρατία του Καταναλωτισμού.
Αυτοί με συνενόχους όλους εκείνους τους σημαιοφόρους της απολίτικης στάσης για να πάψει ο λαός να παρενοχλεί την πολιτική κανονικότητα μιας συμμορίας τυχοδιωκτών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου