Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι κομμάτι του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού. Με την κυβέρνηση να την παρουσιάζει ως θεραπαινίδα πάσας νόσου και πάσας μαλακίας όταν οι Πέρσες την έχουν κάνει κόσκινο.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για κομμάτι της στρατηγικής
σχέσης με το Ισραήλ ως αναγκαία απάντηση στην Τουρκία. Όμως στην πράξη,
το τρομοκράτος αποτελεί βασικό παράγοντα αστάθειας στην περιοχή. Εκτός βεβαίως του γεγονότος οικονομικής ενίσχυσής του στον αφανισμό των γειτνιαζόντων αράβων.
Η κυβέρνηση επικαλείται την «απειλή» του «ισλαμικού ΝΑΤΟ» χρησιμοποιώντας ξεδιάντροπα την ισλαμοφοβία. Πρόκειται περί της ιδίας κυβέρνησης που δια της Μπ[ελαρά έχει διευρύνει τα σύνορα της χώρας και πέραν του Ινδικού ωκεανού, αλλά και:
Έχει συνεργαστεί και θα συνεχίσει να συνεργάζεται, οικονομικά με τη βάρβαρη μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας, αλλά και με την Τουρκία επίσης προκειμένου να πνίγουν από κοινού τους πρόσφυγες στο Αιγαίο.
Σταθερά δε παραμένει στην στήριξη της δικτατορίας του Πακιστάν όταν πρόκειται να στοχοποιήσουν τους «αντιφρονούντες» της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας.
Επομένως: Η κλιμάκωση των ανταγωνισμών για τις ΑΟΖ, η πολεμική οικονομία και η κλιμάκωση των εξοπλισμών, η ανάδειξη της Ελλάδας σε «χώρα ορμητήριο» των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, η «στρατηγική συνεργασία» με το κράτος του Ισραήλ δεν αποτελούν εγγυήσεις ειρήνης αλλά απειλή πολέμου.
Πιο υποκριτές πεθαίνουν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου