KATI ΣΑΠΙΟ ΥΠΑΡΧΕΙ .....

 

........ ..ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ ΚΙ ΑΥΤΟ (ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ) ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΜΗΔΕ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ... 

 

 Καιρό τώρα επιχειρώ την επισήμανση έστω της ελάσσονας αλλαγής στα της κατ' όνομα δημοκρατίας. Τζίφος. Ότι επιβαλλόταν δια των βασιλικών διαταγμάτων ή των χουντικών ερπυστριών, σήμερα επιβάλλεται βιαιότερα δια της νομοθεσίας του πολιτικού καθωσπρεπισμού κατά την διάρκεια του οποίου:

 Αντιστάσεως μη ούσης η πληροφόρηση –αυτό το ευπαθές προϊόν-- ελέγχεται από μια χούφτα ολιγάρχες. Κατά τους μετεπαναστατικούς χρονους βίωνε την κηδεμονία του κοκορόφτερου Βασιλιά. Κατά τα χουντικα ποδηγετείτο από τον φασίστα στρατοκράτη και σήμερα χειραγωγείται από μια αγέλη αρπακτικών του χρηματοπιστωτικού τζόγου. 

Αν ο Γεώργιος Βλάχος με την Καθημερινή ως συντηρητικός φορέας δεξιών απόψεων και πεποιθήσεων, στήριξε την περίοδο του εθνικού διχασμού την Ηνωμένη Αντιπολίτευση του Γούναρη, το ...Λαϊκό Κόμμα του Π. Τσαλδάρη τη δικτατορία του Μεταξά, μεταπολεμικά την κυβέρνηση Παπάγου και στο τέλος την ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή, ο Π. Κόκκας με την "Ελευθερία" έδωσε δια της οικογένειας του Εφιάλτη και της αποστασίας την χαριστική βολή.. 

Τους παραδοσιακούς εκδότες εξυπηρετητές του εκάστοτε πολιτικού και κομματικού συστήματος (όπως ο Χρήστος Λαμπράκης, η Ελένη Βλάχου, ο Αχιλλέας και ο Άδωνις Κύρου, ο Κίτσος Τεγόπουλος, ο Τζώρτζης Αθανασιάδης, ο Αλέκος Φιλιππόπουλος, ο Άρης Βουδούρης, μαζί με άλλους) , διαδέχθηκαν αμφιβόλου ποιότητας επιχειρηματίες ή αμφιλεγόμενοι αχυρανθρωποι που δεν ήταν τίποτα πλέον από αυτοφοράκησες αδιευκρίνιστων ή μη, πολιτικών, και οικονομικών συμφερόντων. 

Με την μεταπολίτευση να μπιζάρει --υπό τις απελευθερωτικές..κλαγγές ενθουσιασμού--, τους εκδοτικούς κολοσσούς δι όλων των Μέσων!! Κάτι σαν την παρθένα που την έριξαν στην αρένα των κολασμένων φανταστείτε.

Εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα και κανάλια αιχμαλώτισαν δια του leading to the window --τη χασμωδία της ΕΣΗΕΑ --ομήρους χιλιάδες εκβιαζόμενους δημοσιογράφους, εκτελώντας πολιτικά και οικονομικά συμβόλαια. Εισήλθαμε έτσι στην δεκαετία του 90 όπου μιντιακό σύστημα και λαός αλληλoπαγιδεύτηκαν σε αυτό τον βαθμό που να διερωτάσαι ποιος έκανε πρώτος τι: Η κότα τ' αυγό ή το αυγό την κότα 

Πρόκειται περί του αποστήματος που πυορράγησε. Τηλεσκουπίδια, ξέκωλα,  βίζιτες,  χλιμίτζουρες,  «επενδυτές» της κρατικής λεηλασίας, πολιτικά απόβλητα από τους κοινωνικούς απόπατους,  νταβάδες της νύχτας υπό τον πολιτικό μανδύα του αγκυλωτού σταυρού,  φιλελληνικές δουλάρες στις μισθοδοτούμενες πλουσιοπάροχα υπηρεσίες του Ευκωλοχανείου,  φθηνιάρηδες κομπιναδόροι του μικροαστισμού, και εν τέλει τους βαθύπλουτους παραισθησιασμένους  από το αίμα του λαού πρεζάκηδες..

Αυτοί είναι στο κάδρο μιας κοινωνίας του απόλυτου ξεπεσμού. . 

Πρόκειται στην ουσία περί παραδημοσιογραφικών κυκλωμάτων διαμεσολάβησης και ανταλλαγών επί του εμπορίου της πληροφόρησης, δια μέσου της διαπλοκής. 

Για να καταλήξουν βασικοί ρυθμιστές του βαθέως κράτους. Που κρατούν τον όχλο σε διαρκή αφασία για να υλοποιούνται προγράμματα απ' ευθείας ή φωτογραφικών αναθέσεων, μιας κανιβαλικής διαχείρισης δίχως σταγόνα αίματος προόδου να στάξει από την μύτη τους. 

Δεν πρόκειται περί δημοκρατικής εκτροπής αλλά διαστροφής εντός της οποίας όλοι αυτοί γλιστρούν στην κοινωνική ασυναρτησία όπως οι καλικάτζαροι στα σπίτια των θεούσων τα Χριστούγεννα. Το μόνο αναπάντητο ερώτημα είναι το γιατί η πλάτη του λαού δεν έχει ακόμη πιάσει τοίχο για να κλωτσήσει.