Ένας δρόμος σου μένει γι αυτή, αλλά στα διόδιά του καταβάλλεις καρδιά κι όχι ευρώ..
Έναν ξεπεσμό που κατά καιρούς τον βάφτισαν εύηχα «εκσυγχρονισμό» « μεταρρύθμιση» «ευρωπαϊκό κεκτημένο» για να καλύψουν σαν τις γάτες τη μπόχα από τα σκατά τους. Πρόκειται για αιμοσταγές εργαστηριακό υβρίδιο που η ουρά του βρίσκεται τριάντα πέντε χρόνια πίσω.
Εκεί στην άγρια δεκαετία του 1990 όπου δια της ιδιωτικής τηλοψίας σου επέβαλλαν τον εθνομηδενισμό την πλασματική ευημερία της Goldman Sachs της δημιουργικής λογιστικής και τα ζωώδη realities της κατασπάραξης του ενός από τον άλλο.
Που σου μετάγγισαν πως η πολιτική δεν είναι ζωή για να εγκαταλείψεις εσύ τη ζωή σου στους πολιτικούς και να αποσυντίθεσαι ζωντανός νεκρός από τα νομοθετικά βακτήριά τους.
Εκεί όπου με αντίκρισμα την αιχμαλωσία σου, σου έδωσαν μια πιστωτική κάρτα ενός χρήματος τοκογλυφικής επινόησης και σε ξαμόλυσαν να ζήσεις ονειρώξεις του τύπου sex and the city.
Γιατί τα συναισθήματα, ο έρωτας, η φιλία, η οικογένεια, είναι παρωχημένες ατμομηχανές που καίνε κάρβουνο και πρέπει ν’αντικατασταθούν από τις μυτιές. Ένας δρόμος σου μένει αλλά στα διόδιά του καταβάλλεις καρδιά κι όχι ευρώ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου