Δύσκολες είναι οι ώρες για τον ...καθ΄υπόθεση εργασίας ισχυρότερο στρατό του κόσμου.
Ο διοικητής των επιχειρούντων στον Κόλπο αμερικάνικων δυνάμεων κατέστη λογογράφος καθώς η μία έκθεσή του διαδέχεται την αλλη εν ριπή οφθαλμών!!
Και τι λέει απελπισμένα; Πως οι αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα να συνεχίζονται, αν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν αναλάβουν κάποιου άλλου είδους στρατιωτική δράση.
Μια χερσαία επίθεση επί παραδείγματι που όμως είναι εύκολο να το γράφεις αλλά τεράστιο το ζόρι να το επιχειρήσεις.
Γιατί την ίδια στιγμή η κατάσταση επί των μαχητικών σκαφών έχει ως εξής.
Οι περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες του αεροπλανοφόρου «Λίνκολν» περνάνε των παθών τους τον τάραχο μετά από 9 μήνες εν πλω και 250 ημέρες χωρίς να πιάσουν στεριά λόγω του πολέμου με το Ιράν.
Είναι τέτοια η κατάσταση, που κάποιοι από αυτούς «ελπίζουν να μην ξυπνήσουν αύριο», σύμφωνα με συγγενείς τους, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν επιχειρήσει να πηδήξουν στη θάλασσα.
«Μουχλιασμένα ντους, χαλασμένες τουαλέτες, πλυντήρια εκτός λειτουργίας εδώ και εβδομάδες, μεγάλες περίοδοι χωρίς ζεστό νερό, ένα γεύμα που περιορίζεται σε μισό φλιτζάνι ρύζι και δύο τορτίγιες, χωρίς σαπούνι ή οδοντόκρεμα» είναι οι περιγραφές εκ των έσω.
Οι δυο εικόνες δεν είναι ασύνδετες μεταξύ τους.
Είναι κομμάτια του παζλ, αποκαλυπτικά των δυσκολιών που έχει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να επιβάλει τους σχεδιασμούς του στη Μέση Ανατολή, μέσα σε έναν συσχετισμό δυνάμεων που δεν είναι ίδιος μ' αυτόν πριν από 5 μήνες...
Το επαναλαμβάνω: Η αμερικανική εγκληματική λεηλασία τελεί υπό το καθεστώς του επιθανάτιου ρόγχου κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο..Επειδή κατ' αυτούς η απώλεια ισχύος εξισούται με το γαία πυρί μιχθήτω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου