Aφορμής δοθείσης των επικείμενων εκλογών, θα ήθελα να κατανοήσω το γιατί οι πολυπληθείς υποψήφιοι αρχηγοί, επιδιώκουν την πρώτη θέση επί ενός πολιτειακού νεκροταφείου.
Κατά τον Ντράγκι τα όποια ποσά που εκ του ευρωκωλοχανείου διατίθονταν, στην διασταύρωση μεταξύ των κοινωνιών και του πολέμου, επιλέχθηκε άνευ ετέρου το δεύτερο.
Με την δίχως χρηματιστήριο (αυτό που υπάρχει είναι χρηματιστηριακός τζόγος) .. αλλά της χρηματιστηριακής κρίσης Ελλάδα.2.0, να είναι εκτός, αλλά εντός και στα επί τ’ αυτά!!
Κατά συνέπεια χρήμα άξιο διανομής και του ύψους της Μητσοτάκειας επταετίας – εξήντα δις-- για να διανεμηθεί ως χαρτοπόλεμος σε μια χούφτα ολιγάρχες – που το και σκατό τους μεταβολίζεται σε χρυσό-- δεν θα υπάρξει.
Οι ως προσφάτως ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί αποδίδονται στην φορολογική αφαίμαξη του λαού που αγγίζει το 42% των εισοδημάτων! Τραγικά υψηλότερος του Ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Αν σε αυτούς προστεθούν και οι δια των συγκοινωνούντων δοχείων προκλητικές παροχές των έμμεσων φόρων, τότε η Ελλάς δι αυτών των ποσών θα ήταν ένας παραγωγικός παράδεισος. Αλλά δεν είναι. Αντιθέτως πρόκειται περί ενός αθλίου προτεκτοράτου επί του οποίου:
Ο κάτοικος ως κατ' επανάληψη έχω γράψει είναι υποχρεωμένος να «εξελίσσεται», να απαρνιέται κάθε ρίζα και σταθερά, να τελεί σε διαρκές «ταξίδι» χωρίς μνήμη εκκίνησης και έγνοια προορισμού, να είναι ένας μετέωρος νομάδας, μια εύπλαστη συμπεριφορά.
Είναι η ψυχασθενική γκραβούρα του καπιταλισμού των Αγορών και της ηλεκτρονικής διαχείρισης ενός ακαθόριστου πλούτου «από χαρτί και πλαστικοποίηση».
Σήμερα στη μια δουλειά («δια βίου μάθηση»…) – αύριο στην άλλη, σήμερα στη μια «χώρα» – μεθαύριο σε μια άλλη, πολύγλωσσος, ουδέτερος, τουριστικός, καταναλωτικός, διαδικτυακός, ρευστός, χωρίς δεσμεύσεις.
Το να ενημερώσω έτσι όλους όσους εμπορεύονται το παραμύθι της ανάπτυξης δια των επιχρισμάτων του καπιταλισμού, πως αυτό πλέον δεν πουλά στις λαϊκές αγορές.
Γιατί σε αυτές ακτινοβολεί σήμερα ο «mister Pantelis» της Άυλης Οικονομίας και της Οργανικής Αποικιοποίησης, ο «νεοταξικός μεσαιοταξίτης» των «προοδευτικών ιδεών».
Και όσοι το επέβαλλαν το ξέρουν.
Ως επίσης ξέρουν πως το ΕΑΜ δεν ήταν ΜΚΟ, η παγκοσμιοποίηση δεν είναι οικουμενικότητα και οι βομβαρδισμοί δεν είναι οι βομβιστικές εκρήξεις εξαγωγής της μεταμοντέρνας δημοκρατίας. Το θέμα και ανάθεμα είναι αν ο χαχόλος βολεύει τα πόδια του στα παπούτσια τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου