Καραμανλής ή τανκς
Λες και ήταν χθες. Από την πτώση της δικαττορίας του φαιδρού στρατιωτικού καθεστώτος. Που επιβλήθηκε από το 1967 από τον φασίστα και προβοκάτορα του επί του ¨Εβρου σκηνικού Παπαδόπουλου.
Σαν σήμερα στις 24 Ιουλίου 1974, καταρρέει υπό το βάρος της Κυπριακής τραγωδίας το θρασύδειλο στρατιωτικό καθεστώς και μαζί μ αυτό κλείνει η σκοτεινή μετεμφυλιακή περίοδος της εθνικοφροσύνης, των απαγορεύσεων, της συμμετοχής του παρακράτους στην άσκηση της εξουσίας και της συρρίκνωσης των ελευθεριών των ηττημένων του Εμφυλίου.
Η επταετία 1967-74 υπήρξε η κορύφωση της μετεμφυλιακής «ελεγχόμενης δημοκρατίας» των ετών 1949-67, μιας περιόδου που μόνο στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 φάνηκε να αποκτά μια δημοκρατική δυναμική προτού ανακοπεί κι αυτή τον Απρίλιο του 1967.
Αποχουντοποίηση και ευρωπαϊκό προφίλ
Έχοντας αντιληφθεί τη δυναμική αυτή και με επίγνωση της σημασίας των λαϊκών κινητοποιήσεων με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όπως και του κόστους και των συνεπειών της τραγωδίας της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο πρώτος πολιτικός ηγέτης της μεταπολίτευσης, θέλησε εξαρχής να διαφοροποιηθεί από την προδικτατορική περίοδο.
Αυτό προϋπέθετε αφενός τη διαμόρφωση των συνθηκών για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και την ομαλή λειτουργία του κοινοβουλευτισμού και αφετέρου ένα ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που θα μετέβαλλαν ριζικά τη μορφή και λειτουργία των πολιτικών θεσμών, την κρατική οργάνωση και την οικονομία της χώρας.
Ο Καραμανλής κυβέρνησε από το 1974 έως το 1981 και με την πολιτική που ακολούθησε, κυρίως τα πρώτα μετά την πτώση της δικτατορίας χρόνια, έβαλε τα θεμέλια για την ανασυγκρότηση του χώρου της Δεξιάς επιδιώκοντας να προσδώσει ένα πιο φιλελεύθερο και ευρωπαϊκό προφίλ.
Σχημάτισε την κυβέρνηση εθνικής ενότητας αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας (24 Ιουλίου – 16 Νοεμβρίου 1974) και στη συνέχεια ίδρυσε το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας (4 Οκτωβρίου 1974), με το οποίο κέρδισε τις πρώτες βουλευτικές εκλογές της μεταπολίτευσης, στις 17 Νοεμβρίου 1974.
Από τις πρώτες του προτεραιότητες ήταν η εκκαθάριση της πολιτικής ζωής από τους εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη μετεμφυλιακή περίοδο: τον βασιλιά και τον στρατό.
Κι αν το πολιτειακό ζήτημα ρυθμίστηκε με το δημοψήφισμα του 1974, που έθεσε τέλος στη βασιλεία, και το σύνταγμα του 1975, που καθιέρωσε την προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, η αποχουντοποίηση του στρατού υπήρξε πιο σύνθετο εγχείρημα.Και ως ένα βαθμό πλην του στιγμιαίου τα κατάφερε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου