ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΑΛΗΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ.. ΦΩΤΕΙΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ. ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΜΟΡΦΘΗΚΕ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ.. Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΣΑΣ
Ελάχιστοι ήταν αυτοί που εξεπλάγησαν με τη νέα απόλυση, αυτή τη φορά του Γιάννη Κιμπουρόπουλου από την Εφημερίδα των Συντακτών.
Πρόκειται για την έκτη κατά σειρά απόλυση εργαζόμενου τους τελευταίους μήνες, παρά το γεγονός ότι ο Συνεταιρισμός των συντακτών διατηρεί το 49% στην εκδοτική εταιρεία και παρά τις «δεσμεύσεις» του νέου μετόχου και κατόχου του 51%, Δ. Μελισσανίδη, ότι οι θέσεις εργασίας θα διατηρηθούν και δεν θα γίνουν απολύσεις, εκτός «σπουδαίου λόγου».
Ο «σπουδαίος λόγος», σύμφωνα με τη διεύθυνση της ΕφΣυν, βρέθηκε τόσο για τον Μάριο Διονέλλη όσο και για τον Γιάννη Κιμπουρόπουλο.
Ήταν η αδέσμευτη» πένα τους στα κείμενα και ρεπορτάζ τους. Όπως, επίσης, ότι δεν «κράτησαν το στόμα τους κλειστό», επιμένοντας στον όρο της «συντακτικής ελευθερίας» στα ρεπορτάζ.
Η δημοσιογραφική διεύθυνση, που ανέλαβε να εφαρμόσει άμεσα τις κατευθύνσεις και εντολές της νέας ιδιοκτησίας, προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα στην προώθηση των συμφερόντων της, υιοθετώντας τακτικές φίμωσης και λογοκρισίας.
Η πρώτη δημόσια καταγγελία Κιμπουρόπουλου για απόσυρση άρθρου που αφορούσε την ανατίναξη εκσκαφέων από τη ΔΕΗ έγινε μετά από σειρά λογοκριτικών παρεμβάσεων της διεύθυνσης σε κείμενά του. Και δεν είναι ο μόνος.
Πριν τέσσερις μήνες, 60 συντάκτες της ΕφΣυν κατήγγειλαν δημόσια φαινόμενα λογοκρισίας και τις απολύσεις.
Η ιδιοκτησία Μελισσανίδη ουδόλως ενδιαφέρεται για την ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Αντιθέτως, επιβάλλει την απόλυτα εξαρτημένη από συμφέροντα – οικονομικά και πολιτικά – πληροφόρηση. Γι’ αυτό και δεν ανέχεται τις αδέσμευτες γραφίδες της εφημερίδας.
Στη νέα αυτή λογική της ιδιοκτησίας εντάσσεται και η απάντηση της διεύθυνσης στη δημόσια καταγγελία του Γ. Κιμπουρόπουλου. «Δεν κόπηκε το κείμενο», ισχυρίζονται.
«Αποσύρθηκε» για να προστεθεί, εντός ή δίπλα του, η άλλη άποψη, της εταιρείας. Θέλουν να μας πουν, δηλαδή, ότι για κάθε ρεπορτάζ που θα αφορά την κοινωνία, οι συντάκτες οφείλουν να έχουν τα επιχειρήματα επιχειρήσεων, κυβέρνησης, υπουργών…
Πρόκειται για νέου τύπου δεοντολογία που εισάγει η ΕφΣυν, για να κρύψει το απλό γεγονός ότι στην εφημερίδα θα δημοσιεύονται πλέον μόνο εγκεκριμένα από τη διεύθυνση κείμενα. Όλα τα άλλα «κάνουν μεγάλο κακό στην εικόνα της»…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου