Η δίκη των πρωταίτιων --με πρόεδρο τον εθνικό μας δικαστή Ντεγιάννη-- της δικτατορίας, (την οποία κατέγραφα μαζί με εκείνη των βασανιστών για λογαριασμό του Ριζοσπάστη και σε βρεφονηπιακή επαγγελματική ηλικία) με τις κατηγορίες της στάσης και της εσχάτης προδοσίας, άρχισε στις 28 Ιουλίου 1975 και ολοκληρώθηκε με την απόφαση της 23ης Αυγούστου με την οποία καταδικάζονταν σε θάνατο και καθαίρεση για την πρώτη πράξη και σε ισόβια κάθειρξη για τη δεύτερη οι Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός και Νικόλαος Μακαρέζος.
Οχτώ ακόμη χουντικοί, ανάμεσά τους και ο υπεύθυνος του πραξικοπήματος του Ιουλίου του 1974 Δημήτρης Ιωαννίδης καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη για την εσχάτη προδοσία και σε κάθειρξη δέκα ετών για την κατηγορία της στάσης.
Στη λογική της αποφυγής δυναμικής αντίδρασης από τον στρατό, δύο ημέρες αργότερα, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα τη μετατροπή των θανατικών ποινών σε ισόβια δεσμά.
Συνολικά η διαδικασία αποχουντοποίησης στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας κατά την τριετία 1974-77 υπήρξε εξαιρετικά περιορισμένη και, ως εκ τού-του, σε αντίθετη κατεύθυνση από το δημόσιο αίσθημα περί απαλλαγής του δημόσιου βίου από νοσταλγούς του στρατιωτικού καθεστώτος.
Ωστόσο, δεν θα μπορούσε να αναστείλει ούτε να αναιρέσει την ήδη δρομολογηθείσα διαδικασία εκδημοκρατισμού του ελληνικού κράτους, των θεσμών και εν γένει της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου