Γαμάτε γιατί χανόμαστε...

 Το πρωτοείπε ο γείτονας Τζιμάκος.. Λέγεται και Scrolling Αποξένωση, μοναξιά… (σεξ για το σεξ ή one night stand για να διερωτάσαι την επομένη αν είχε κάποια σημασία ότι έγινε την προηγουμένη), αγαμία, ατεκνία, υπογεννητικότητα, δημογραφικό.

 

 

Επειδή όμως το διαδίκτυο λειτουργεί και ως πύλη ελεύθερων ιδεών, δεν είναι τυχαία η προσπάθεια πλήρους ελέγχου και «εξαφάνισης» της διαφορετικής άποψης υπό το μανδύα μιας δήθεν διαφάνειας.

Παρατηρούμε επίσης τη διαρκή ταύτισή του μόνο με τις «πληγές του Φαραώ» (όχι ότι δεν υπάρχουν), με αποκορύφωμα τη σύνδεση στις πανελλαδικές εξετάσεις με την υπογεννητικότητα και το δημογραφικό κάπως έτσι:

Στον πάτο του τρύπιου βαρελιού  και το μεταναστευτικό ως αρνητικό επακόλουθο…

Υπάρχουν όμως βαθύτερες πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις που διαμορφώνουν τις επιλογές μας…

Η μείωση των γεννήσεων δεν είναι απλά η «φυσική κρίση» που απειλεί ανάπτυξη, ασφαλιστικά ταμεία, παραγωγικότητα. Κάποιος ωφελείται, κάποιος ζημιώνεται από το κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο.

Δεν είναι αναπόσπαστο κομμάτι από την αποδυνάμωση των συλλογικών θεσμών (εντατικοποίηση εργασίας, επισφάλεια, χαμηλοί μισθοί, εμπορευματοποίηση). 

Η μοναξιά δεν αποτελεί μια τεχνολογικά ντετερμινιστική ερμηνεία, των smartphones και των κοινωνικών δικτύων. Η αξία της κοινωνίας δεν μετριέται αποκλειστικά από τον αριθμό των γεννήσεων. Οι άνθρωποι δεν είναι δημογραφικές μονάδες ούτε μελλοντικοί φορολογούμενοι.

Η «αντισυστημική πολιτική» δεν είναι παρενέργεια δημογραφικής συρρίκνωσης, ανεξάρτητη από την κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στα πραγματικά αδιέξοδα.

Στην τελική… με την καλλιτεχνική εξέταση των πραγμάτων η ταύτιση με τον στίχο παρέχει μια αξιοπρεπή διέξοδο ως πρόταση συνάμα: «Γαμάτε γιατί χανόμαστε…» (Το πρωτοείπε ο Τζιμάκος).