Έσβησε η ανάσα του έξη χρόνια μετά. Προηγουμένως είχε αποδράσει της εξορίας του σε μια πράξη απόγνωσης για να προστατεύσει την οικογένειά του.
Τον μοναχογιό του και την γυναίκα του.
Που οι φασίστες τους είχαν καρφώσει την πόρτα και τα παράθυρα έτσι ώστε να μας στείλουν από ασθματικό πνιγμό.Ήταν η πρώτη φορά αν και νήπιο που ένιωσα ποιος ήταν ο μπαμπάς μου.
Εξαφανίστηκαν άπαντες οι φασίστες από την γειτονιά. Ακόμη και οι μπάτσοι που περιπολούσαν στα σύνορα του Δουργουτίου.
Όταν μας απελευθέρωσε κι ένιωσα την αγκαλιά του νόμισα πως με τις πλάτες του στήριζε τον ουρανό. Σαν Άτλαντας. Και οι μηροί του μου έμοιασαν σαν πυλώνες της ακρόπολης!!
Μ΄έσφιξε με τα μάτια του πλημμυρισμένα από δάκρυα στο ατσάλινο στήθος του και λίγο έλειψε να με πνίξει αυτός.
"Γιάννη το παιδί " έκανε έντρομη η μητέρα μου αλλά ποιος την άκουγε.
Από τότε εντός μιας ανελεύθερα ελεύθερης ζωής -- όταν αυτή εκτός εξοριών παρακολουθείτο διότι ως κατά την βασιλική καμαρίλα ήταν μίασμα, αν και η ιστορία έχει καταγράψει ποιοι ακριβώς ήταν τα μιάσματα--με νουθετούσε ακόμη και πίσω από τα κάγκελα. Πως;
Υψώνοντας διαρκώς τον πήχυ των ονείρων μου.
Του εμφάνιζα επί παραδείγματι ενθουσιασμένος το 19 και δυστροπούσε περιφρονητικά.
"Τι μου τόφερες.. Δεν είναι είκοσι" αντιδρούσε. Και κατουριομουν πάνω μου.. Με την μητέρα μου που τον λάτρευε να μοχλεύει την φωτιά:
"Μη στεναχωριέσαι Γιάννη του μετράω εγώ τα παΐδια!!"
Αυτά βεβαίως συνέβαιναν γιατί ο γονιός μου ήταν καπετάνιος του ΕΛΑΣ που δεν ήταν ΜΚΟ ή δικαιωματική οργάνωση. Και η ένωση των λαών οικουμενικότητα και όχι κτηνώδης παγκοσμιοποίσηση. Και η βέργα των γονιών μας συνέθετε ένα από τα βασικά στοιχεία διαπαιδαγώγησης.
Σ αγαπώ και ως αστρόσκονη μπαμπά μου και σε συγχωρώ για την απουσία σου. Επειδή ο λαός σε χρειαζόταν πιότερο εμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου