Είχα υποσχεθεί μια φωτό που έχω κάδρο στον τοίχο του εγωισμού μου με τον αλησμόνητο σε μένα Γιάννη Αμανατίδη .. Οι δυο μας κάτω αριστερά σε μια από τις αξέχαστες βραδιές μας στο On The Roks της Βάρκιζας..
Εκεί στις πλαγιές του βουνού που μόλις έσκαγε το φεγγάρι έκανες το χέρι σου μια για να το πιάσεις. Δεν θυμάμαι τι μας προκάλεσε τόσα γέλια, για να ραγίσει μια από τις όμορφες στιγμές, που βυθίζεσαι απολογιστικά στα ωκεάνια βάθη του εαυτού σου.
Το πιθανότερο είναι να σχολιάζαμε κάτι καμάρια του τύπου Πορδοσάλτε -- αυτοί είναι διαχρονικοί -- ίσως και να μας αφηγήθηκε ένα από τα κρύα ανέκδοτά του ο Μάικ Ροζάκης των Τσαρμς.
Πήγαινε Ευγένιε παίξε εσύ -- ντραμς εννοούσε --και τον έλουζα στα μπινελίκια.
Πόσο δίκιο είχε ο Καβάφης.. Σημασία έχει το ταξίδι και ο συνταξιδιώτης σου και όχι ο προορισμός.
Στα πρόσωπά μας αποκαλύπτεται η συντροφικότητά μας..
Και για τις υπόλοιπες φωτό: Πάνω δεξιά με τον κατά ψευδώνυμο Νικηφόρος ο Δημήτρης Δημητρίου το δεξί χέρι του Αρη Βελουχιώτη όταν διαχειρίστηκα την τηλεοπτική υπερπαραγωγή της εθνικής συμφιλίωσης στην γέφυρα του Γοργοποτάμου, για την οποία δέχθηκα την επομένη σύσσωμα τα συγχαρητήρια τού τύπου. Απλώς είπα τα γεγονότα ως είχαν.
Στην εκπομπή μετείχαν ο Αυστραλός Μάγιερ και Βρεττανός Κρις Γκουντ Χάουζ που ως τυπικός άγγλος ραδιούργος επιχείρησε να σπιλώσει τον Άρη εγκαταλείποντας στο περιβάλλον κάτι περίεργους υπαινιγμούς.
Διέκοψα αγριεμένος τα πάντα και του είπα αν αυτό δεν το στηρίξεις θα σε καταγγείλω Και μαζεύτηκε αμέσως Φυσικά και το έκοψα αφού παρά λίγο θα έστελνα στα τσακίδια και τον ίδιο.
Πάνω από εμένα και τον Γιάννη ο συνομιλητής μου ένας από τους εντιμότερους πολιτικούς που δεν άγγιξε ποτέ το βάζο με το μέλι και δεν χρήζει συστάσεων.
Ο Δημήτρης ο Τσοβόλας.
Και αριστερά εγώ σε κάποιες από τις διαλέξεις μου η συγκεκριμένη στο πανεπιστήμιο του Πειραιά.. Κράτησα την υπόσχεσή μου αν και βασανίστηκα με τα ψηφιακά. Να ξέρετε πως ο λόγος μου είναι συμβόλαιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου