Μην πάει ο νους σας στο κακό.. Δεν αποφάσισε ο ανιστόρητος ιστορικός τσιριχτούλης τηλεπλασιέ κάτι που να μοιάζει με επαναστατική αλλαγή στο εκθεμελιωμένο ΕΣΥ. Κυρίως γιατί.. η σχέση του με την επανάσταση που θέλει καλλίτερα ένα άθλιο τέλος από μια άθλια ζωή δίχως τέλος είναι κάτι σαν τη δική του με την αλήθεια.. Προς τι λοιπόν οι πανηγύρεις για τον κλαρινογαμπρό δημοσιογράφο; Επειδή κατά τη λήξη των εννιάωρων χήμειο ο διαιτητής -- οι εξετάσεις -- σφύριξε νικητή το αουτσάιντερ. Τον δημοσιογράφο. Ξέρω ότι σε πολλούς αυτό προκαλεί ένα ηλεκτρικό πεδίο θυμού στο κενό περιεχομένου κρανίο τους κάπως όπως το βρώμικο 1989 μόνος εναντίον όλων, αλλά τι να κάνουμε. S' est la vie..
Τα εμφράγματα και οι πλειστηριασμεοί κατά την εποχή των μνημονίων είναι πλέον το αυτονόητο και όχι το πρωτοφανές. Είμαι όμως υποχρεωμένος να σημειώσω πως η αγάπη που έχω όχι εισπράξει -- δεν εισέρχεται σε ταμιακούς υπολογισμούς αυτή όπως τα λουλούδια δεν τα μετράς τα μυρίζεις-- ούτε πρόσωπα πρώτου βαθμού συγγενείας μού έχουν απλώσει σαν πέπλο προστασίας μου. Μεταξύ αυτών και πάρα πολλοί από εσάς.. Τι να πω..Δεν λέω. Αφήνω δυο δάκρυα από τα μάτια μου να σας ευχαριστήσουν Γιατί βρήκα τον τρόπο να ζήσω έχοντας το πως και το γιατί προηγουμένως..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου