ΠΡΟΣ ΕΥΡΩΛΙΓΟΥΡΗΔΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ:

 Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο δεν ήταν ΜΚΟ, όπως ο Διεθνισμός δεν είναι κοσμοπολιτισμός, όπως η οικουμενικότητα δεν είναι παγκοσμιοποίηση, όπως ο ανθρωπισμός δεν είναι ανθρωπιστικοί βομβαρδισμοί κι όπως δημοκρατία δεν είναι η εξαγωγή της. 

Αντ΄αυτού τι ακούω ;;;; 

 

 

 Ακούω …. για στρατηγική αυτονομία της ΕΕ, αλλά, όχι για στρατηγική αυτονομία της Ελλάδας. 

Ακούω … για ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ, αλλά, όχι για ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας. 

Ακούω … για αμυντική θωράκιση με ανάπτυξη της παραγωγής οπλικών συστημάτων της ΕΕ για να αντιμετωπίσει τη Ρωσία, αλλά όχι, την υποψήφια για ένταξη, Τουρκία. 

Ακούω … για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά, όχι για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. 

Ακούω … για την τεχνολογική υστέρηση της ΕΕ, αλλά, όχι για την τεχνολογική υστέρηση της Ελλάδας. 

Ακούω … για εξασφάλιση ορυκτών πόρων και σπάνιων γαιών από την ΕΕ, αλλά, όχι από την Ελλάδα. 

Ακούω … για εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ με Κίνα, Λ. Αμερική (Mercosur), Ινδία, ΗΠΑ, Καναδά, κλπ, αλλά, για καμιά συμφωνία που να εξυπηρετεί τα οικονομικά συμφέροντα της Ελλάδας. 

Ακούω … για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο της ΕΕ που επιβάλλει «κόφτη δαπανών» και καθορίζει ποιοι τομείς επιτρέπεται να χρηματοδοτούνται και το οποίο είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει η Ελλάδα, ακόμα κι αν έχει δημοσιονομικό πλεόνασμα. 

Ακούω … για Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, αλλά, όχι για τη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας που θα αποτρέπει την αλλοίωση της ομοιογένειας του πληθυσμού της. 

Ακούω … για τον αναγκαίο ευρωπαϊκό φεντεραλισμό, δηλαδή, για ομοσπονδιοποίηση της ΕΕ που σημαίνει ότι ο Γερμανός και ο Πολωνός, ο Γάλλος και ο Ισπανός, ο Έλληνας και ο Βούλγαρος θα αποκτήσουν κοινή εθνική συνείδηση και ταυτότητα ως ευρωπαίοι πολίτες ενός υπερεθνικού κράτους με πρωτεύουσα τις Βρυξέλλες. 

Τέλος ακούω … ότι δεν πρέπει να ανησυχώ για την πατρίδα μας γιατί αν ισχυροποιηθεί και ευημερήσει η ΕΕ θα ισχυροποιηθεί και θα ευημερήσει και το ελληνικό έθνος που το έχουν εντάξει στην αποκαλούμενη «ευρωπαϊκή οικογένεια» η οποία εδώ και δεκαπέντε χρόνια το αφαιμάζει. 

 Γιατί να συμβαίνουν αυτά;

Επειδή βιώνουμε την κοινωνική εποχή της «νεύρωσης», την κουλτούρα της παραλυσίας, το ημέτερη μετεμφυλιακή μας συνείδηση , το ας πάνε στο διάβολο όλα. ΕΟΚ ΕΟΚ και Τσιφτετελορόκ !!!

Ακόμη ακόμη και το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» ως συνθηματική χυδαιότητα των νικητών, αλλά προσβλητικά επί ιστορικών αξιών, διαγράφηκε ως μη οφειλούμενο χρέος. Απλώς γιατί άλλη δυναμική εκφράζανε στην αυθεντικότητά τους. 

Διατυπωνόταν ωστόσο στα χείλη των μικροαστών δίχως τη στέρεη γνώση, ότι η δυτική «αποταμίευση», καμιά σχέση δεν είχε με το ολίγοις ή εν πολλοίς «κάτι στην άκρη». Έλιωσε και αυτή όπως όλα σαν καραμέλα στα δόντια των χρηστών της. 

Σήμερα από τους άνεργους πεζοδρομιακούς περιπατητές, ως τους νευρασθενείς γραβατοπνιγμένους της χρηματιστηριακής παραγωγής τζογαδόρικου χρήματος, υπερισχύει η κοινωνική δυναμική της συστημικής αναγκαιότητας. 

Κατανάλωση αντί παραγωγής.. 

Οικονομική διαστροφή που αφ’ ενός η φύση αποστρέφεται, αλλά και το μέσο ανθρώπινο μυαλό είναι πεπερασμένο και αδυνατεί να την αφομοιώσει.. Η απάντηση στον προβληματισμό πως η κατανάλωση προϋποθέτει την παραγωγή, βρίσκεται στην εύστοχη εκκλησιαστική φράση "απορία ψάλτου βηξ!!" 

Διαστροφή ωστόσο που επιβλήθηκε και στην Ελλάδα από το παγκοσμιοποιημένο κτήνος. 

 Το δηλητηριώδες φάρμακο που εν ονόματι της θεραπευτικής του φενάκης έσπρωξε τον «μέσο ανθρωπάκο» στον λάκκο της κοινωνικής κατάληξής του. 

Προηγουμένως είχε από το καθεστώς πειστεί, πως εξαντλήθηκε η τρισκατάρατος για τους συστημικούς λακέδες ιστορική μορφή ενός έστω ανεκτού ανθρώπινου κόσμου, στον βωμό του οποίου θυσίαζε, στον οργανωτισμό, τον κουμπαρά, την τυφλή υπακοή στους άρχοντες -- αυτοί πάντα ήξεραν και ξέρουν-- και εν κατακλείδι και εκ των εκκλησιαστικών μύθων, την σύζευξη του αρσενικού με το θηλυκό για την ...ναρκισιστικά ζωώδη ανθρώπινη αναπαραγωγή. 

Επί της τεχνολογικής επανάστασης όμως, όπου ο ψηφιακός αναλφαβητισμός περιθωριοποιεί εκατομμύρια χειρόνακτες και όχι μόνον, υπεραφθονούν άναρθρες κραυγές επί ψευδών διλημμάτων του τύπου «ασφάλεια ή ελευθερία», ωσάν η συνύπαρξή τους να είναι αδύνατη. 

Ή τα περί περί παιδείας και όχι μόρφωσης για την υποδόρια εξακολούθηση ενός νέου συντηρητισμού, η διαφορά του οποίου με τον μέχρι προ ετών υφιστάμενο των Κυρ Παντελήδων, έγκειται επί του ανακαινισμένου ανθρώπινου κόσμου, στο εξής: 

Μεγεθύνθηκε τόσο η απόσταση μεταξύ της άρχουσας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων που πλέον ελάχιστα απέχει από μια διαστημική μαύρη τρύπα. 

Με λόγια πεζοδρομιακά ο μέσος ανθρωπάκος έχασε τη μπάλα!! Και πως αλλιώς. Εκ δεξιών του η επιδρομή της καπιταλιστικής λεηλασίας και εξ αριστερών η πείσμων εμμονή των παρωχημένων σε αρχές και αξίες πολιτικής ακαμψίας. 

Ναι, μα μόνο που αναγεννημένος καπιταλισμός της πλέον άγριας κοινωνικής βαρβαρότητας αρνείται τους σφικτόκωλους μικροαστούς. Γιατί ενσωμάτωσε --διαμορφώνοντάς την κατά τα συμφέροντά του-- κουλτούρα των Μαρξιστών φιλοσόφων, θεότητα των οποίων ήταν ευθύς εξ αρχής η αέναη κίνηση και ενέργεια και όχι η ασφυκτική περιχαράκωση στο αποταμιευμένο χρήμα όπου η ζωή σκουριάζει.. 

Μετέβαλλε έτσι την ανθρωπότητα σε κοινωνίες πολιτικών νομάδων, που ναι μεν κινείται αλλά τυφλή, έχοντας πλέον ήδη μπει σε συμπαντική τροχιά δίχως συντεταγμένες.. Λόγοι που υποχρέωσαν τους κυρ Παντελήδες στον εγκλεισμό τους σε πολιτικά ψυχιατρεία..