Έπεσαν στη χλεύη του λαού. Πως; Δια της αποκάλυψης του συνθήματος τους. Πως «αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με το καθεστώς τότε τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα». Μόλις άρχισε η εποχή της βαρβαρότητας. Του σαρκασμού. Που υποδηλώνει την εχθρότητα. Το μίσος.. Το σχίσιμο της σάρκας κατά την ανάλυση του όρου. Την ισοπέδωση του εχθρού. Γιατί περί εχθρού πρόκειται. «Διαίρεσε» η κυβερνητική συμμορία το έθνος – κράτος σε δύο πατρίδες. Την μειοψηφική δική τους και την πλειοψηφική δική μας, σε έναν μεταξύ των δύο ανειρήνευτο πόλεμο.
Δίχως ακόμη και τα πιθανά ελάχιστα οφέλη εκ του ανταγωνισμού αυτού. Που δεν είναι άλλα από την ενατένιση κατά ευθεία ριπή της ματιάς, στην μία και μοναδική αλήθεια. Ποια; Πως ήρθε η ώρα να στρώσει ο λαός μια κουταλιά αλλά από το μέλι του δικού τους «καθωσπρεπισμού». Γιατί θα πιάσει περισσότερες μύγες από την συμμορία, απ ότι μ ένα κιλό από το ξύδι της οργής. Και να τους στείλει στο «Γουδί.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου