Ο άλικος θάνατος πλανάται επί της κεφαλής των Ελληνων ως μαύρο πέπλο. Αποδεικνύοντας έτσι πως η βία δεν είναι μία.
Γιατί δεν είναι μόνο η επιθετικότητα, η σωματική βία, οι πράξεις επιβολής και εξουσιασμού.
Βία είναι και η σιωπή των θεσμών, η αδυναμία προστασίας, η άνιση πρόσβαση σε δικαιώματα και πόρους, η καθημερινή εμπειρία περιθωριοποίησης, ο κοινωνικός αποκλεισμός.
Καλείται και καθεστωτική.
Κύρια χαρακτηριστικά της;
Το αθέατο και η κοινωνική διάβρωση..
Με τον Άρειο Πάγο να επεμβαίνει απειλώντας κατόπιν εορτής αλλά όχι συλλογικά τους αυτουργούς. Κυρίως ως μη όφειλε τους φυσικούς. Και βεβαίως ούτε τους ηθικούς. Αλλά όσους εμπλέκονται στην περιγραφή της!! Την ίδια στιγμή που :
Αναπαράγεται αυτή δια μέσου πολιτειακών μηχανισμών που νομιμοποιούνται περίπου ως κανονικοί, αναγκαίοι ή παραδοσιακοί.
Για να θεωρείται η ανισοτιμία δεδομένη κι εγώ να επαναφέρω στην μνήμη μου τον Αριστοτέλη κατά τον οποίο:
Αυταρχισμός είναι η ίση μεταχείριση των ανίσων!!
Με την βία αυτή να έχει ένα πλήθος μορφών.
Από την έμφυλη ως την ενδοοικογενειακή και τις φυλετικές διακρίσεις, ως την αναπηρία την εργασιακή εξουθένωση την οπαδική ή τη σχολική.
Στο ίδιο θεμέλιο στέκουν όλες. Κορμός της ίδιας ρίζας είναι. Το αστικό κράτος.
Στις διακλαδώσεις διαφέρουν μεταξύ τους. Διαφορετικές όψεις του ίδιου μηχανισμού είναι. Ποιου;
Της αυτοαναπαραγωγής και κυριαρχίας του.
Πότε η απεχθής όψη του φαινομένου αυτού εμφανίζεται;
Σε περιόδους κοινωνικής πόλωσης, οικονομικής ανασφάλειας και αποδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής, όπου η νομοθετική εξουσία συστήνει δια της νομοθεσίας δομές που:
εντείνουν τους αποκλεισμούς, ενισχύουν τη στοχοποίηση «χαρακτήρων» και απονευρώνουν κάθε έννοια κοινωνικής φροντίδας.
Για ν ' αγοράζει ο λαός μετοχές του θανάτου του υπό την υπόσχεση πως η αξία του θα πολλαπλασιαστεί...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου