Κι αίφνης η πενθούσα Καρυστιανού αμολιέται στον πολιτικό στίβο για την δικαίωση της απογόνου της.. Το είδε αρχηγός.. Που και πότε; Στη σημερινή δυστοπική εποχή του πολεμικού-δολοφονικού ολοκληρωτικού καπιταλισμού, και της παγκόσμιας ανασύνταξης των φασιστικών κομμάτων. Ως κομπάρσος σ' έναν πολιτικό σκηνικό διπλών ίσως και τριπλών εκλογών. Θα εξαρτηθεί από τις καλπονοθείες.. Και σε τι θα χρησιμεύσει; Ως απόχη και αυτή για την ενσωμάτωση της εκρηκτικής λαϊκής οργής αλλά και για τη συρρίκνωση, αχρήστευση, ακύρωση της υπό εκκόλαψη αντικαπιταλιστικής εξέγερσης.
Πρώτο: Δεν πρόκειται για «Κίνημα Πολιτών». Πρόκειται για κόμμα αστικό αρχηγικό, με συνολική ακροδεξιά ιδεολογία: με το χουντικό – τραμπικό δόγμα «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια», έλεγχος στις αμβλώσεις, «εισβολείς» οι μετανάστες, «τουρκοφαγία» τύπου Δένδια – Σαμαρά στα ελληνοτουρκικά.
Δεύτερο: Κόμμα που το οργανώνει ακροδεξιό επιτελείο: Η ακροδεξιά δικηγόρος Μαρία Γρατσία (της «Νίκης»), ο απόστρατος πτέραρχος Αθανάσιος Τζουγανάτος και κυρίως ο Νίκος Νικολόπουλος, αρχηγός του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, «τσιράκι» του φασίστα Αμβρόσιου, πρώην βουλευτής της ΝΔ (από το γραφείο του οποίου ξεκίνησαν οι φονιάδες του καθηγητή Τεμπονέρα, δηλαδή ο Καλαμπόκας, ο Σπίνος και τα άλλα παιδιά).
Τρίτο: Δεν λέει κουβέντα για τους φονιάδες της Hellenic Train, για να γυρίσουν τα τραίνα στο δημόσιο, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο. Ενώ υπάρχει το θετικό προηγούμενο της επιστροφής των ιδιωτικοποιημένων αστικών λεωφορείων στο δημόσιο, με το γνωστό δυναμικό κίνημα «ΕΑΣ – ΕΑΣ, να φύγει ο κερατάς»!
Τέταρτο: Δεν λέει κουβέντα για Τραμπ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, βάσεις, τερατώδεις πολεμικούς εξοπλισμούς (5% του ΑΕΠ), απαγορευτικούς στην πιο μικρή εργατική και λαϊκή διεκδίκηση.
Πέμπτο: Προβάλλει ανώδυνα, απολίτικα, αταξικά συνθήματα: για δικαιοσύνη, καλοσύνη, αγάπη (τους αγαπάμε όλους) καλοπέραση (να περνάμε όλοι μας καλά). Αυτά σε συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης και εκρηκτικής πόλωσης πλούτου – φτώχειας.
Η κυρία Καρυστιανού οικειοποιείται και καπηλεύεται το παλλαϊκό αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης για το έγκλημα των Τεμπών. Η δικαιοσύνη είναι μία έννοια θετική, όπως η ειρήνη και η δημοκρατία. Άλλο όμως δικαιοσύνη και άλλο άδικο δικαστικό σύστημα. Άλλο δικαιοσύνη και άλλο δικαστές που την κακοποιούν και την ευτελίζουν. «Το δικαστήριο ήταν εκεί, αλλά η δικαιοσύνη ήταν απέξω», λέει χαρακτηριστικά ο Διονύσης Σαββόπουλος στο Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο Κοεμτζή.
Για να αναπνεύσουμε, πρέπει να τους ανατρέψουμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου