Θα παρήγε γέλιο αλλά εξ αιτίας των συνθηκών παράγει θυμό. Οργή. Στο καθεστώς αναφέρομαι που μας πουλά την επιδοματική ζωή κάπως όπως μια πολιτική φιλευσπλαχνία. Το παραμύθι του Χότζα που : Αφού ο άρχοντας για να κάμψει τις επί της στενής ζωής του στην καλύβα διαμαρτυρίες του, τού αφαιρούσε ένα ένα τα οικόσιτα ζώα που τού είχε επίσης προσθέσει ένα ένα, για να του προκαλέσει ασθματικό πνιγμό. Με την ανακούφιση να είναι νομοτελειακά το συναίσθημα που προέκυψε από την επιστροφή στην προτεραία του κατάσταση. Μετά την άγρια λεηλασία του λαού --από το μιλένιουμ αρξαμένης-- διανέμουν ψήγματα από το οξυγόνο ζωής που μας αφαιρέθηκε, για να τους δοξάζουμε ως εθνικούς ευεργέτες. Κατά ποιο τρόπο έγινε η αφαίρεση.. Αναδημοσιεύω ένα άρθρο μου από το 2010 για τους νέους αναγνώστες (ο μέσος μηνιαίος όρος ανήλθε τους τελευταίους τρεις μήνες από 40 με 50 χιλιαδες, στους 70 με 80 χιλιάδες) έτσι ωστε να μην υπάρξει ούτε ένας ..αθώος..
Αριθμητική σπερματοβολία
Είναι απολύτως εξοργιστικό και εμετικό συνάμα μια δράκα μοιραίων για τον λαό υπανθρώπων να σε θεωρεί εξ ορισμού ηλίθιο παίζοντας μαζί σου οικονομικό κρυφτό με την χρήση αλχημικών μαθηματικών..
Προηγουμένως σε λούζουν προπαγανδιστικά στη σύφιλη επινοημένων από το ιερατείο τραπεζιτικών όρων μόνο και μόνο για να προκαλέσουν νευρική παράλυση στο πόπολο και να τους δοξάζει σαν εξωγήινους υπερπολιτισμούς.
Πως και από πού προέκυψε η κρίση Cdo, Swaps, ανταλλαγές ομολόγων, μόχλευση, και μια σειρά από κωδικοποιημένες μαλακίες που άπασες παραπέμπουν στην αρχαιότερη ιστορικά (μετά την δουλεία) μορφή εκμετάλλευσης, την τοκογλυφία.
Και κάποιες απ' αυτές στον σύγχρονο στοιχηματικό τζόγο, (απάτη), οι οποίες θεσμοθετήθηκαν επί τούτων με πολιτικές αποφάσεις των υποταγμένων αιρετών της πολιτικής στους χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς.
Και εξηγούμαι: Είναι οι ιδιοκτήτες της βιομηχανίας παραγωγής χρήματος που εδρεύει στο Μανχάταν της ΝΥ, οι οποίοι:
Αφού εξασφάλισαν διαχρονικά την τοποθέτηση υπαλλήλων τους στις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, στην συνέχεια και σε σύμπραξη με καθηγητές οικονομικών εδρών φημισμένων πανεπιστημίων όπως το Harvard , MIT , Columbia , Berkley … και εκ παραλλήλου συμβούλους των κυβερνήσεων Ρέιγκαν ,Μπούς πρεσβύτερου και νεότερου , Κλίντον και του Ομπάμα, έστησαν την πυραμίδα στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές επενδύσεις , με μία σειρά υποβολιμαίων νομοθετικών παρεμβάσεων όπως:
# Κατάργηση του νόμου Glass-Steagal (1934) που απελευθέρωσε τις τράπεζες από την δέσεμευσή τους να μην επιτρέπουν το ρισκο των αποταμιεύσεων των καταθετών σε εξωτραπεζικές επενδύσεις .
# Επέτρεψαν συγχωνεύσεις δημιουργώντας οικονομικούς κολοσσούς έξω από τον έλεγχο της επιτροπής ανταγωνισμού πχ Citicorp + Travelers = CitiGroup
# Απέτρεψαν τον έλεγχο των χρηματιστηριακών παραγώγων (derivatives) που μία μορφή τους είναι τα δομημένα χρεωστικά ομόλογα CDO (Collateralized Dept Obligation) και τέλος
# Επέτρεψαν την μόχλευση δηλαδή η αναλογία χορήγησης δανείων προς ίδια κεφάλαια (borrow money – banks money) από 3/1 σε 33/1 (δάνειζαν δηλαδή χρήματα που δεν είχαν.. που σημαίνει ότι ο όγκος του χρήματος ήταν απλώς ένα τοκογλυφικό σκίτσο στον ηλεκτρονικό τους υπολογιστή και καμιά σχέση δεν είχε με την πραγματική οικονομία!!)
Φυσικά και επρόκειτο περί μιας κολοσσιαίας παγίδας, απλοϊκής ωστόσο λογικής, (στην κορυφή της οποίας φιγουράριζε η γνωστή σε όλους μας Goldman Sachs αλλά και η Leeman brothers ) που όμως την διάνθισαν με όρους δυσνόητους για να παραπλανούν.. ..
Δεδομένου έτσι πως δεν υφίσταται ελεήμων καπιταλισμός, ήταν θέμα χρόνου η θορυβώδης μηχανή τους να χάσει λάδια και να αποκαλυφθεί, καθώς τα δάνεια (φοιτητικά, εμπορικά, διακοπών, στεγαστικά, καταναλωτικά και άλλα) που άπασες οι τράπεζες μοίραζαν ως αποκριάτικο χαρτοπόλεμο, (προηγουμένως τα είχαν κεφαλαιοποιήσει περνώντας τα από την κολυμβήθρα των Οίκων αξιολόγησης – Φιτς Χιτς και άλλες παπαριές ως άριστα προϊόντα!!!) ήταν απολύτως επισφαλή, αφού δεν είχαν ληφθεί οι απαραίτητες εγγυήσεις.
Το ζήτημα είναι πως όταν το 2008 ηκούσθη μπαμ εις τον αέρα, ο κίνδυνος είχε διασπαρθεί σε όλο τον πλανήτη οι μικρότερες τράπεζες του οποίου είχαν ήδη εμπλακεί στα δίχτυα τους. Κατόπιν αυτών ουδείς δικαιούται να προβάλλει άγνοια ως δικαιολογία της ψήφου του στα πολιτικά καρακόλια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου