Μόλις χθες ακόμη ήμουν είκοσι χρόνων Χάιδευα τον χρόνο κι έπαιζα με την ζωή. Όπως έπαιζα και με την αγάπη ζώντας την νύχτα δίχως να υπολογίζω ότι οι μέρες μου έφευγαν γλιστρούσαν μέσα στον χρόνο..Έκανα μα έκανα τόσα σχέδια που όμως όλα έμειναν στον αέρα.. Στήριξα τόσες ελπίδες που όλες έχουν πετάξει.. Είμαι πια χαμένος. Γυρεύω με τα μάτια ουρανό με την καρδιά μου να μένει στη γη.. Σαρλ Αζναβούρ ή μήπως εμείς των ανεκπλήρωτων ονείρων.... (Είμαι γαλλοανατραφείς αλλά αντί του πιάνου έπαιζα ντραμς..)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου