Η ανάρτηση μιας άγιας εικόνας στην οθόνη του μυαλού, ανοίγει που και που το βιβλίο της ψυχής... Συμβαίνει κατά κανόνα όταν οι γραμμές του τρένου της ζωής μαζεύουν με το ανεκπλήρωτο όνειρο όλο και ν απομακρύνεται. Για ν’ ακολουθήσουν ώρες αδυσώπητου απολογισμού. Που τσαλακώνεις θυμωμένος τον εγωισμό σου, σαν το έντυπο του λογαριασμού της ηλεκτροδοσίας. Μα η ζωή και ο έρωτας παγώνουν στο τελευταίο τους πλάνο και δεύτερη ευκαιρία δεν έχει. Και κυρίως δεν μετριέται με τα αν του υποθετικού λόγου. "Αν" γινόταν εκείνο αντ΄ αυτού. Θηλάζουν αίμα καυτό. Το να κλειδώσει έτσι κάποιος τα συναισθήματά του υπό την προσταγή του εγωιστικού του θηρίου, θα ήταν ίσως μια κάποια λύση. Λάθος. Προσωρινή ανακούφιση είναι, γιατί ο εγωισμός δεν έχει μάζα αδρανείας. Έτσι δεν κάνει γκελ στο ταβάνι για πιάσει κάποιος κουβεντολόι μαζί του. Στημένη θα είναι η δίκη σου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου