Σκηνές από μια τρυφερή ηλικία άλλης αναλογικής και όχι ψηφιακής εποχής. Μια εποχής που τα παιχνίδια κοινωνινικοποιούσαν και δεν απομόνωναν. Που τα κορίτσια ζυμώνονταν πως στην πρώτη τους αγάπη όφειλαν να παραδοθούν και όχι στο One Night Stand και στην μαλακία εξ αποστάσεως που τη βάφτισαν safe sex. Μιας εποχής που ελλείψει τεχνικών μέσων οι σχέσεις σμιλεύονταν μέσα από τα παιχνίδια που αποτελούσαν αυθεντικές επινοήσεις και όχι αλγόριθμους. Και κυρίως: Ότι τραγουδούσαν τα παιδιά ήταν τραγούδια ψυχής και όχι ασυνάρτητες και άναρθρες κραυγές..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου