Ναι ρε αφασικοί. Ευτυχώς.. Και δεν αναφέρομαι στα γνωστά άγνωστα ξέκωλα πολυτελείας Αλλά σε αυτές της κοινωνικής προσφοράς με την παρθένα βασανισμένη ψυχή. Τις φθηνές εν σώματι μ ακριβές στην αγάπη. Αυτές των λαδάδικων και της πλατείας Βάθη. Που αποφορτίζουν την δολοφονική οργή. Τα τίμια κορίτσια της παρθενορραφής. Με την κόκκινη σάλτσα αντί αίματος στ ασπρο σεντόνι στο μπαλκόνι Που επικύρωνε την επιλογή του κάθε παπάρα και της οικογένειάς του. Σ αυτές που το αίμα της αγνότητας το μετάγγισαν στη γέννα απότοκο του βιασμού τους. Κυρίως του κοινωνικού. Γιατί δεν γεννήθηκαν πουτάνες.. Μια πουτάνα πολιτεία σχεδίασε τις αλάνες που θα τις φιλοξενούσαν. Είναι η ίδια που έθρεψε τις Πισπιρίγγες και τις Μουρτζούκες. Και που τις αποστρέφεται τάχα καταφεύγοντας στα τσιφτετελορόκ της παραλιακής. Κοινωνία συνενόχων και της υποκρισίας . Σας έχω σιχαθεί...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου