ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΏΡΑ

 

Εκτός εργασίας οι νέοι (κυρίως τα παιδιά του λαού, αυτά τρέμουν) που σπουδάζουν Γι αυτό συνέδεσαν τις σπουδές με την αγορά ανύπαρκτης εργασίας και θεσμοθέτησαν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τα ποια;;; Πανεπιστήμια ;; Μη χέσω... Εξαρτάται από το ποιος κρατάει το πιστόλι και εναντίον τίνος το στρέφει.

Οι νέοι που δεν σπουδάζουν αλλά ούτε δουλεύουν, περιγράφονται στις διεθνείς και ευρωπαϊκές στατιστικές με το ακρωνύμιο ΝΕΕΤs – Νot in Employment, Education or Training. 

Τα ποσοστά των ΝΕΕΤs ανάμεσα στους νέους θεωρούνται εξίσου αν όχι περισσότερο κρίσιμα από τη νεανική ανεργία, καθώς αντανακλούν τις δυσκολίες μετάβασης από την εκπαίδευση και την κατάρτιση στην απασχόληση. 

To νέο ενημερωτικό δελτίο της Εurobank «7 ημέρες Οικονομία» εξετάζει την εξέλιξη του φαινόμενου των NEETs στην Ελλάδα, στην ηλικιακή κατηγορία 15-29 ετών. 

Όπως εξηγεί ο ερευνητής οικονομολόγος της Εurobank Κωνσταντίνος Πέππας, επιλέγεται μια διευρυμένη δημογραφική ομάδα, αντί για την κατηγορία 15-24 ετών, ακριβώς επειδή ο χρόνος σπουδών έχει παραταθεί και μαζί του ανεβαίνει η ηλικία εισόδου στην αγορά εργασίας. 

Το παράδοξο ειναι ότι στη χώρα μας τα υψηλότερα ποσοστά NEETs εντοπίζονται ανάμεσα στους νέους με τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ στην Ευρώπη ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά, ότι νέους με προσόντα έχουμε, καλές δουλειές δεν έχουμε. 

Απόκλιση από την ΕΕ Μετά από μια μακροχρόνια οικονομική κρίση, που εκτόξευσε τη νεανική ανεργία, οι δείκτες απασχόλησης στην Ελλάδα ανακάμπτουν και μαζί τους μειώνονται τα ποσοστά των NEETs. 

Παρά τη βελτίωση, η χώρα μας εξακολουθεί να έχει αισθητά υψηλότερο ποσοστό νέων 15-29 ετών εκτός εργασίας, εκπαίδευσης ή κατάρτισης από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, στο 14,2% έναντι 11,1%. Πρόκειται για το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ των 27, μετά τη Ρουμανία, την Ιταλία και τη Λιθουανία. Επίσης παραμένει μακριά από τον στόχο που έχει θέσει η ΕΕ για μείωση των ΝΕΕΤs στο 9% ως το 2030. 

Όπως αναφέρει η έκθεση, η διατήρηση του ποσοστoύ των ΝΕΕΤs σε υψηλά επίπεδα περιορίζει την παραγωγικότητα της οικονομίας και ενισχύει το κίνδυνο διαρροής ανθρώπινου κεφαλαίου. Αντίστοιχα, έχει δυσμενείς κοινωνικές επιπτώσεις, αυξάνοντας τον κίνδυνο φτώχειας και περιθωριοποίησης και ενισχύοντας τις ανισότητες.