ΩΔΗ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ

 

 Μια σελίδα από το υπό έκδοση τέταρτο βιβλίο μου με τίτλο "πάμε πάλι απ' την αρχή"

Είπα να το βουλώσω.. Ν' αρπάξω το εισόδημά μου, να κάνω μια αγορά κάπου στην Αράχωβα και να  παίζω ψηφιακά καρτούν για ν αλλάζω πίστες σκοτώνοντας την ώρα μου. Πριν αυτή σκοτώσει εμένα.

Κι εκεί που είπα, ωραία έδεσα, μου βγήκε φάτσα κάρτα τ' άστρο μου. Κεραυνό εν αιθρία το λένε. Δυο κατοικήσιμα και τεράστια μαύρα μάτια Τα δάχτυλά της ομορφότερα από τα πλήκτρα ενός λευκού πιάνου. Και το σώμα της γλυπτό του Χαλεπά. Η ψυχή και οι ορμόνες της; Φλογοβόλα!! 

 

Από την πρώτη στιγμή που η εκπνοή της έγινε ανάσα μου σκαρφαλώσαμε σε μια ανεμόσκαλα στην κορυφή της οποίας θα ήταν ασφαλώς ο πλάστης μας.. Αυτής της έντασης την ηδονή μόνον αυτός μπορούσε να την είχε σχεδιάσει..

Και τώρα; Δεν έχεις άλλη επιλογή Ευγένιε. Σκάσε της το παραμύθι. Ας το πάρ\ η μπόρα κι όπου βγει. Έτσι κι έτσι ψέλλισα διστακτικά.. Θέλω Αράχωβα.. Είσαι; 

Όπου εσύ κι εγώ μου αποκρίθηκε και μάτωσα τα χείλη μου από τον ενθουσιασμό. Ρολόι θα πάει η ..  με το η ..ζωή να μην προλάβει να βγει.. Ένας φίλος απ' αυτούς που σε ξέρουν καλά στην πόρτα. Γιατί χρόνια σε διαβάζουν. Θερμός αγωνιστής στις τάξεις του λαού.. 

Αρχικά ξίνισα αλλά ήθελα τη γνώμη του.. 

Τιιιιι έκανε δυσφορώντας.. Δεν είναι σφουγγάρι η κυρία ούτε από κιμωλία γραμμένη η ζωη σου για να την σβήσεις.. 

Αυθαδιάζεις παρούσης της κυρίας αδελφέ, δοκίμασα ν αντισταθώ. 

Τι λες μωρέ.. Εγκαταλείπεις τώρα που μετράς την αξία σου σε εκατοντάδες χιλιάδες επισκέψεων από το σαλόνι σου; Κι ο κόσμος που στάθηκε δίπλα σου; Ορφανός; 

Μια χαρά βολεύεται μ' ένα σωρό λαμόγια εδώ μέσα, αγρίεψα και του έδειξα τον υπολογιστή..

Αλήθεια; Κι αυτοί που σήμερα άκουγαν τους εργοδότες των κλάδων της πολεμικής βιομηχανίας και της πολεμικής οικονομίας, να λένε στους εργαζόμενους πως ανοίγονται νέοι ορίζοντες και τα κέρδη είναι πολλά, γι αυτό δουλέψτε υπερωρίες, τι θα γίνουν; 

Ο όρος κρίση έχει δύο ερμηνείες Κώστα. Η μία είναι οδύνη. Και η άλλη ευκαιρία. Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φραντς Κώστα μας τελείωσαν Τους πάτησε το τρένο των Τεμπών, για να εκτιναχθούν νέοι ηγέτες δοκίμασα ν αποφύγω την κουβέντα .. 

Ποιοι ηγέτες μωρέ Ευγένιε Κάτι θράψαλλα είναι που μόλις ξενερώνουν για τους δρόμους της φωτιάς, παθαίνουν αλλεπάλληλους ασθματικούς πνιγμούς. Ξύνουν τον αφρό με την λασπουριά να είναι στον πάτο.. Θ' αρπάξουν τ' αφεντικά τους την λεία του πλούτου των ματωμένων εδαφών και θα την μοιράσουν ξανά. Σύνελθε Ευγένιε .. Δεν σου επιτρέπουμε να φύγεις...Γιατί την ιστορία την γράφουν οι παρέες..

Ο πληθυντικός σου τι ήταν Κώστα της μεγαλοπρεπείας; Μια χυδαία μειοψηφία είμαστε οι υποψιασμένοι... 

Θέλεις να σου ψωνίσω κάτι απο το σούπερ μάρκετ έκανε αγνοώντας με καθώς άνοιγε την πόρτα. Όχι ευχαριστώ του είπα πριν πέσω σε βαρύ προβληματισμό με τ'΄αστρο μου να μου χαϊδεύει αμίλητη το κεφάλι. Έτσι κι αλλιώς ελάχιστα την απασχολούσε Όπου εγώ κι εκείνη. Το είχε δηλώσει. 

Κι ο επικείμενος όλεθρος; Η ανθρωποκαταστροφή; Το άλικο αίμα; Ε, καλά.. Μαλακίες νάχουμε να λέμε.Στους απολύτως απαραίτητους θα γεμίζει κάποιος την κοιλιά για νάρχονται πάντα ίσα βάρκα ίσα νερά. 

Οι υπόλοιποι του περιθωρίου στον σκουπιδοφάγο του πολιτισμικού μας νεροχύτη. Μπορεί και σε τρώγλες.. Ή σε γέφυρες κάτω από το φεγγάρι για ρομάντσα. Κι εκεί δεν έχει ρεύμα και υπολογιστές. Το μόνο ρεύμα που κυλάει είναι αυτό που κατεβαίνει από το βουνό. Για να τους παγώσει μήπως και τους προλάβει η νεκρανάσταση χιλιετίες μετά. Οι άλλοι οι περιούσιοι οι στεγασμένοι βολεύονται με κρύα αστειάκια..