ΟΕΓΝΕ: ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΗΤΤΑ

 * Νευροχειρουργός, μέλος του συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) και Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών και Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ).

(Σημ Κλυδ: Ευνουχισμένοι πολιτικάντηδες, σαλτιμπάγκοι, ολίγιστοι, μοιραίοι, υποπόδια γιατί γιατρέ τους έκανες τη χάρη ν ασχοληθείς μαζί τους και δη με τον τηλεπλασιέ;

 

 

Συντριπτική πολιτική ήττα υπέστη ο Άδωνις Γεωργάδης, την οποία προκάλεσε ο ίδιος και όχι όπως ισχυρίζεται «σκληρές ομάδες» του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά από το νοσοκομειακό κίνημα, εκατοντάδες συγκεντρωμένους ειδικευόμενους γιατρούς, νέους επιμελητές και λοιπούς υγειονομικούς, που αποδοκίμασαν την πολιτική του. Μόνο με ΜΑΤ και βία μπορεί να τους αντιμετωπίσει.

Συγκινητική ήταν η συμμετοχή πολλών ειδικευόμενων γιατρών και είναι παιδαριώδης ο ισχυρισμός ότι δήθεν κάποια παράταξη κινούσε τα νήματα! 

Ο Ά. Γεωργιάδης απέδειξε ότι μόνο με πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις, ακόμα και με ειδικές «ομάδες απεγκλωβισμού ομήρων» (!) – με τα στρατιωτικά κράνη τύπου Βέρμαχτ!- μπορεί να σταθεί απέναντι σε υγειονομικούς με δίκαια αιτήματα αλλά και πάλι ηττάται συντριπτικά. Άλλωστε προ μηνών στο Αττικό νοσοκομείο πάλι με πανίσχυρες αστυνομικές δυνάμεις που ξυλοκόπησαν υγειονομικούς, είχαν τολμήσει να εμφανιστούν Γεωργιάδης και Μητσοτάκης.

Αυτή τη φορά στη Νίκαια, η πολιτική ήττα του Γεωργιάδη είναι τόσο βροντερή που έπεσαν στο κενό όλα τα ψέματα, οι συκοφαντίες και οι γελοίες δικαιολογίες με αποτέλεσμα να τρώει άδειασμα ακόμα και από κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, όπως ο πρόεδρος της βουλής Ν. Κακλαμάνης, αλλά και επικοινωνιακές ομάδες όπως τα ελληνικά Hoaxes που κάθε άλλο παρά φημίζονται για τον φανατικό… αντικυβερνητισμό τους.

Η ήττα του Γεωργιάδη έχει ως αίτιό της τη συνεπέστατη αταλάντευτη στάση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς και της κινηματικής ανεξαρτησίας στο νοσοκομειακό κίνημα, που ενάντια σε θεούς και δαίμονες και τα «ναι μεν αλλά» των κοινοβουλευτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών:

Πρώτο, αποκάλυψαν την ουσία της κυβερνητικής πολιτικής που συνοψίζεται στο
«οι ιδιωτικοποιήσεις δολοφονούν» έχοντας αποκαλύψει ότι η ουσία της πολιτικής αυτής είναι η προώθηση αδυσώπητων καπιταλιστικών συμφερόντων στην υγεία που κρύβονται πίσω από θανατηφόρα εγκλήματα που στοιχίζουν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, και

Δεύτερο, κράτησαν αταλάντευτη στάση στα «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» των συνδικαλιστικών ηγεσιών πως αυτή η κυβέρνηση και η σαπίλα του συστήματος που εκπροσωπεί, πρέπει να ανατραπούν και πως το αίτημα ανατροπής πρέπει να το θέτει το κίνημα ενάντια στην υποκρισία των κοινοβουλευτικών ηγεσιών που από τη μια ψηφίζουν στο αστικό κοινοβούλιο προτάσεις δυσπιστίας και από την άλλη αρνούνται στο κίνημα το αίτημα της ανατροπής της κυβέρνησης, πώς τάχα έτσι «σπέρνουμε αυταπάτες».

Η κινηματική θύελλα την οποία ο ίδιος ο Γεωργιάδης προκάλεσε, με πρωταγωνιστικό ρόλο των νέων γιατρών του νοσοκομείου, παρέσυρε στο διάβα της όλα αυτά τα ψελλίσματα της αστικής κοινοβουλευτικής ευπρέπειας. 

Δίνει πανίσχυρο μήνυμα πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος αγώνα με κατακτήσεις και πως έτσι υποχρεώνεται ο αντίπαλος σε συντριπτικές πολιτικές ήττες.

Ο αγώνας που θέτει το σύνολο αιτημάτων χωρίς καμιά υποχώρηση (προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, χρηματοδότηση δημόσιας περίθαλψης, αξιοπρεπείς μισθοί σε υγειονομικούς, αναίρεση όλων των ιδιωτικοποιήσεων, και αυτών που έχουν γίνει, άρση εργασιακής υπερεξόντωσης κ.α.) και ταυτόχρονα ο αγώνας που στο πολιτικό επίδικο επίσης δεν κάνει καμιά υποχώρηση διεκδικώντας την ανατροπή της κυβέρνησης και συνολικά του συστήματος, μπορεί να επιβάλλεται πολιτικά γιατί ο αντίπαλος μπορεί να υποχωρεί έστω ή εν μέρει, μόνο όταν έντρομος αντιλαμβάνεται πως κινδυνεύει να τα χάσει όλα.

Δικαιώθηκε η συνεπέστατη αταλάντευτη στάση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς και της κινηματικής ανεξαρτησίας

Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς και της κινηματικής ανεξαρτησίας στο υγειονομικό κίνημα μετά και τα γεγονότα της Νίκαιας, θα ξαναθέσουν στις γενικές συνελεύσεις και τα συνδικαλιστικά όργανα αυτό που ήδη θέτουν πάνω από δύο χρόνια, και το οποίο οι κοινοβουλευτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες αρνούνται επίμονα: 

Μονόδρομο ανένδοτο απεργιακό αγώνα διαρκείας με τα συνολικά αιτήματα που προαναφέρθηκαν, και με έκκληση στη λαϊκή πλειοψηφία, τους χρήστες της δημόσιας υγείας, να συμπαρασταθούν – συστρατευτούν στο πλευρό των αγωνιζόμενων υγειονομικών.

Ο κ. Γεωργιάδης υπέστη συντριπτική πολιτική ήττα ακριβώς γιατί έπεισε τους πάντες για την αλήθεια του συνθήματος «ή εμείς ή αυτοί», ή η κυβέρνηση, τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα με τη διάλυση και ιδιωτικοποίηση των πάντων ή τα δικαιώματα των υγειονομικών λειτουργών και το δικαίωμα της λαϊκής πλειοψηφίας για δημόσια δωρεάν σύγχρονη ισότιμη περίθαλψη. 

Ο Γεωργιάδης κατάφερε να αποδείξει ότι αυτοί είναι δύο κόσμοι που τους χωρίζει μια άβυσσος και πως είναι καταδικασμένες σε αποτυχία οι απεγνωσμένες προσπάθειες των ηγεσιών του αστικού πολιτικού συστήματος να τη γεφυρώσουν.