Η υπόθεση του εργατοπατέρα Παναγόπουλου δεν ήρθε εκ του διαβόλου που η ύπαρξή του απενοχοποιεί το καθεστώς θεό.. Ούτε ως κεραυνός εν αιθρία...
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε όλη την ΕΕ είναι βουτηγμένη στη διαπλοκή με τις κυβερνήσεις και την εργοδοσία, με αποτέλεσμα συχνά να ανοίγει το καπάκι του υπονόμου και να πετάγονται έξω οι βρωμιές τους.
Για παράδειγμα, στο λεγόμενο Qatargate εμπλέκεται το όνομα του τότε γγ της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ITUC), ο οποίος συνελήφθη και ομολόγησε ότι έλαβε δωράκια 50.000 ευρώ από εμπλεκόμενη στο σκάνδαλο ΜΚΟ.
Λίγο παλιότερα στην Ισπανία ηγετικά στελέχη της Γενικής Ενωσης
Εργαζομένων καταδικάστηκαν για υπεξαίρεση εκατομμυρίων από προγράμματα
επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων, όπως συμβαίνει τώρα με τον
εργατοπατέρα της ΓΣΕΕ. Υπάρχει όμως και η «νόμιμη» οδός, με την οποία
κεφάλαιο και κυβερνήσεις κρατάνε «ζεστά» τα στηρίγματά τους στον
συνδικαλισμό.
Οπως στην περίπτωση της «Volkswagen», όπου η εργοδοσία είχε ειδικό μισθολόγιο για τους συνδικαλιστές του ομίλου, με διαφορές πολλών χιλιάδων ευρώ από τους μισθούς των άλλων εργαζομένων.
Το αντάλλαγμα ήταν φυσικά η διασφάλιση της εργασιακής ειρήνης.
Κανείς λοιπόν δεν πρέπει να εκπλήσσεται από τις εξελίξεις. Μιλάμε για μια σαπίλα που μόνο κατ' όνομα έχει τον τίτλο του «εκπροσώπου των εργαζομένων», ενώ στην πραγματικότητα ο ρόλος τους είναι αξεχώριστος από αυτόν της εργοδοσίας και του κράτους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου