Την ημέρα της επίθεσης του άθλιου Μαρινάκη στον Χρήστο Αβραμίδη, διεξάγονταν εκλογές για την ανάδειξη νέου ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, η οποία από το 2017 διοικείται από τις παρατάξεις ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Όχι τυχαία, λοιπόν, η ΕΣΗΕΑ, όπως και η Ομοσπονδία (ΠΟΕΣΥ), δεν τόλμησαν να καταδικάσουν τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Αυτός, άλλωστε, είναι πρακτικά ο «χορηγός» της Ένωσης, η πρόεδρος της οποίας διαχειρίζεται την υποταγή του κλάδου σε Μαξίμου και ιδιοκτήτες.
Την «υποχρέωση» της συντεχνιακής αντίδρασης επιχείρησε να καλύψει η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ που συνεργάζεται με εκείνη της ΝΔ στο προεδρείο, μετά τις σφοδρές αντιδράσεις των ιδίων των μελών της. Το μόνο που τόλμησε να ψελλίσει είναι ότι επρόκειτο για «θεσμική απρέπεια» που συνιστά «έλλειψη σεβασμού στο θεσμικό ρόλο της Ενημέρωσης». Όσο για τη δεύτερη παράταξη της Δεξιάς, επίσης εργοδοτική, αγνόησε το γεγονός, ως να μην υπήρξε.
Η προκλητική στάση Μαρινάκη δεν συνιστά «θεσμική εκτροπή». Είναι έκφραση της πολιτικής βαρβαρότητας που εκπροσωπεί η κυβέρνηση σε όλη την κοινωνία. Θέλει τη δημοσιογραφία υποχείριο και τους εργαζόμενους γονυπετείς στην αυλή της, να μαζεύουν τα ψίχουλα μιας δήθεν ανεξάρτητης μιντιακής εξουσίας. Μπορεί να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ και τον κλάδο, αλλά πολλοί δημοσιογράφοι επιμένουν στον αυτόνομο ρόλο τους. Εδώ θα δοθεί η επόμενη σκληρή μάχη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου