Μεταξύ των όποιων αυτόκλητων υπερασπιστών του εργατοπατέρα Παναγόπουλου ποιος νομίζετε πως έσπευσε να τον συνδράμει. Αυτό το πολιτικό σούργελο. Ο Γεωργιάδης. Και κατά ποιο τρόπο το έκανε ; Ιδού:
Οτι «τα προγράμματα κατάρτισης είναι το πιο διαφανές πράγμα που έχει υπάρξει στο ελληνικό Δημόσιο» και ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έδειξε «έλλειψη συντροφικότητας» απέναντι στον Παναγόπουλο, που «τον βρήκε μπόσικο και πήγε να τον φάει στη πρώτη στραβή» (!)
Τώρα γιατί εγώ δεν κατεπλάγην είναι θέμα δημοσιογραφικού κυνισμού. Γιατί γνωρίζω καλά αφού έχω ιδίαν πείρα πως:
τα ρυπαρά προγράμματα της ΕΕ, είναι βάλτος διαφθοράς, εξαγοράς και ενσωμάτωσης.
Αλλωστε, τα γνωρίζει καλά από τη θητεία του για 6 μήνες στο υπουργείο Εργασίας, περίοδος που περιέχεται στην έρευνα για τον εργατοπατέρα της ΓΣΕΕ.
Οσο για την αναφορά στον Ανδρουλάκη, που προσπαθεί μάταια να διαχωριστεί από τον κορυφαίο ΠΑΣΟΚο συνδικαλιστή, η σπόντα απευθύνεται μάλλον σε εκείνο το κομμάτι του ΠΑΣΟΚ που συνεχίζει να τον υπερασπίζεται, ρίχνοντας «λάδι» στην εσωκομματική διαμάχη.
Επιβεβαιώνεται η προσπάθεια όλων να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους και να αξιοποιήσουν τη βρώμικη υπόθεση ανάλογα με τις επιδιώξεις τους στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, φροντίζοντας να μείνει άβρεχτος ο πυρήνας της αντεργατικής πολιτικής και ο «κοινωνικός εταιρισμός».
Οι εργαζόμενοι όμως έχουν και νου και γνώση. Κυρίως ως προς αυτούς που μιλούν για την δουλειά όταν την μόνη σχέση που έχουν μ αυτή είναι να αισθάνονται κόπωση ακόμη και όταν την κοιτούν αφ υψηλού..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου