Ρίγη καπιταλιστικού πυρετού στην κοινωνία. Άκρη δεν έχουν οι αναφορές στο επιεικώς επονονομαζόμενο σκάνδαλο -- αφού περί φυσικών διαστροφών επρόκειτο-- Επστάιν.
Ο πλανήτης ολόκληρος μοιάζει να είναι παραδομένος σε μια λαίλαπα που στο πέρασμά της συνθλίβει ανθρώπους, διαλύει το οικοσύστημα, ματώνει τόπους, σαρώνει δικαιώματα.
Μόνο που δεν πρόκειται για μια φυσική καταστροφή.
Οι δυνάμεις που την προκαλούν έχουν όνομα, επώνυμο, οικονομική και πολιτική εξουσία. Ζουν δια του θανάτου των οικονομικά ασθενέστερων πλουτίζοντας από αυτόν. Το πρόσφατα δημοσιοποιημένο αρχείο του Έπσταιν αποκαλύπτει έστω ίχνη δράσης κατά αυτών.
Με τους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» -πολιτικούς, τραπεζίτες, περίβλεπτους καθηγητές και διανοούμενους, ιδιοκτήτες και δημοσιογράφοι ΜΜΕ, παράγοντες της βιομηχανίας του θεάματος- να μην γνωρίζουν απλώς..
Τα συγκάλυπταν, τα αξιοποιούσαν, τα ενθάρρυναν.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που αντιστοίχησαν τα γεγονότα Επστάιν με την υπόθεση της κινηματογραφικής ταινίας του Παζολίνι Σαλό..
Περί μιας πολιτικής αλληγορίας κατά του φασισμού επρόκειτο , διαρθρωμένης γύρω από την σεξουαλική κακοποίηση, βασανισμό και ταπείνωση νέων ανθρώπων. Εμπνευστές και αυτουργοί τους ήταν θεσμικοί εκπρόσωποι της εξουσίας: ένας Δούκας, ένας Επίσκοπος, ένας Δικαστής και ένας Πρόεδρος.
Η ταινία ίσως να αποτέλεσε και την αφορμή για τη δολοφονία του σκηνοθέτη. Η οργή που προκάλεσε στους επιγόνους του Μουσολίνι ήταν τεράστια. Χρησιμοποίησαν για άλλη μια φορά τα προσφιλή τους μέσα: τη θανάτωση του υβριστή τους.
Ο κύκλος των θυμάτων του ολοκληρωτισμού και της αλαζονείας τους ήταν ο αφανισμός των κοινωνιών δια της χρήσης των ανηλίκων ως σεξουαλικά παιχνίδια!!
Κι έτσι αφήνουν πίσω τους σπαραγμένα σώματα ανθρώπων και διαιωνίζοντας τη δύναμή τους και τους κανόνες των μακάβριων παιχνιδιών τους. «Παιχνιδιών» μιας εξουσίας που υπάρχει με την εκμετάλλευση της φτώχειας και της πολύμορφης εξαθλίωσης που η ίδια γεννά.
Ο τρόπος με τον οποίο αφάνιζαν την αξιοπρέπεια ενός παιδιού ήταν -και είναι- παρόμοιος με το ποντάρισμα σε εθνικά ομόλογα και μετοχές
Κι αν δεν αμφισβητηθεί στην ουσία της θα συνεχίζει να υπάρχει και να τις αναπαράγει.
Γιατί ο «νατουραλιστικός» τρόπος με τον οποίο γίνεται ο βομβαρδισμός των αποκαλύψεων του αρχείου του Έπστιν – ένα είδος «κλειδαρότρυπας»- περιορίζεται στο να του ανατεθεί ο μεταφυσικός ρόλος ενός «δαίμονα της διαφθοράς».
Και η όποια τιμωρία των συνενόχων σε αυτήν και των παραπλανημένων συνομιλητών του θα αποτελέσει δικαίωση των θυμάτων τους και «κάθαρση».
Όποιες όμως τιμωρίες κι αν επιβληθούν στους εμπλεκόμενους δεν θα σταματήσουν την λειτουργία ενός συστήματος που στηρίζει την ύπαρξή του στο έγκλημα, στον εξευτελισμό και στην αδικία.
Τα όσα -για παράδειγμα- έχουν βγει για τον Τραμπ δεν τον εμποδίζουν να συνεχίζει απτόητος και κυνικός τα εγκληματικά του σχέδια.
Και ο Τραμπ δεν είναι απλώς ένα πρόσωπο. Είναι το αποκρουστικό «πρόσωπο» ενός συστήματος. Και το τελευταίο έχει στην «πινακοθήκη» του και άλλα, πιο γοητευτικά και ηθικά λιγότερο επιβαρυμένα πρόσωπα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου