Συγχωρείστε με Κυριακή είναι. Το συγκηνισιακό μου φορτίο για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής μου είναι μεγάλο.. Παρά έτσι τον κυνισμό που μ΄έχει τροφοδοτήσει η ιδιότητά μου υπάρχουν στιγμές που υποτάσσομαι στις εικόνες που αναπαράγει η ζωή στο μυαλό.. Τότε αυτό ξεφεύγει από την καθημερινή πανσπερμία χρωμάτων και σχημάτων μιας αδιάφορης πραγματικότητας και κατά μία διαστροφή του φρενάρεί όπου πληγώνεσαι. Για ν αρχίσουν τα αν τα πως και τα γιατί. Μα η ιστορία δεν γράφεται με την εκ του ασφαλούς μαρτυρία ενός αλαζονικού λόγου υποθετικού. Αλλά με αίμα καυτό..Και δεν ξέρω ποιος ευθύνεται για το στομαχικό σφίξιμο. Ο καφές στο πλάι μου ή ο δικαστής γένους θηλυκού. Η καρδιά..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου