Όφειλα να τους έχω συνηθίσει. Αλλά επαναλαμβάνονται εκνευριστικά. Στα πλην εξαιρέσεων μιντιακά ξέκωλα και χλιμίτζουρες ο λόγος. Που δεν έχουν κατανοήσει πως η επανάληψη μπορεί να είναι μητέρα της μάθησης αλλά επίσης είναι και αιτία κορεσμού και αηδίας.Τι έγινε πάλι;
Σε απολογισμούς των νεκρών καταφεύγουν οι μιντιοπρόξενοι του καθεστώτος για την συμπλήρωση τεσσάρων ετών πολέμου στην Ουκρανία.
Στην πλειοψηφία τους οι «αναλύσεις» κινούνται ανάμεσα σε δακρύβρεχτες κοινοτοπίες για τα «δεινά του πολέμου», προσπάθειες να στοιχηθεί ο λαός στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, «αμηχανία» για την ...«προδοσία» (όπως γράφτηκε) των ΗΠΑ, παραινέσεις για κλιμάκωση απέναντι στη Ρωσία και στο ευρασιατικό στρατόπεδο, αλλά και για εξοπλισμό της ΕΕ μέχρι τα μπούνια.
Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα, θα πει κανείς για τους ΝΑΤΟικότερους των ΝΑΤΟικών...
Μετά από 4 χρόνια και πολλά «ντιλς», είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο πόλεμος γίνεται για να μοιράσουν οι ιμπεριαλιστές τη λεία (πηγές Ενέργειας, δίκτυα, σπάνιες γαίες, «ευκαιρίες ανοικοδόμησης», σφαίρες επιρροής), υπό το πρίσμα της διαμάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, που οδηγεί την κούρσα της κλιμάκωσης, παρά τους όποιους εύθραυστους και προσωρινούς συμβιβασμούς.
Αυτά καθορίζουν τις εξελίξεις, και όχι οι ευσεβείς πόθοι και τα «ευχολόγια». Γιατί ο ανταγωνισμός είναι μόνιμο στοιχείο των εξελίξεων, που όπως αποδεικνύεται έχουν και τη δική τους δυναμική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου