Κόσμος κι ύπνος ένα πράγμα είναι..
Λαγοκοιμούνται υπό την απειλή του εφιάλτη συντάξεων πείνας 260.000 συνταξιούχοι για να ξυπνήσουν εντός της εφιαλτικής πραγματικότητας.
Πως οι επαρκείς συνάξεις για την διαβίωσή τους είναι βασικό εν ανεπαρκεία όμως αγαθό.
Κάτι που καιρού τους έχει υπόχρεώσει να καταφύγουν στην επιπρόσθετη και συχνά μαύρη εργασία με την κυβερνητική συμμορία να το υποδαυλίζει μετεξελίσσοντας σε κανονικότητα τη δουλειά και μετά τα 67 έτη!!
Συνέπεια αυτής της πολιτικής είναι η δια υπουργικών διατάξεων και εν ονόματι της θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος, επέκταση του χρόνου απασχόλησης που κατά τα προγράμματα του ΟΑΕΔ αγγίζουν και τα 74 έτη!!
Το αιτιατό είναι ολέθριο, αφού πολλοί από τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες των εργατικών «ατυχημάτων» είναι εργαζόμενοι που συνεχίζουν να δουλεύουν μετά τη σύνταξη.
Κράτος, ΕΕ και όμιλοι βαφτίζουν «κόστος» το αυτονόητο δικαίωμα να ζει κανείς με τη σύνταξη, αλλά το να δουλεύει π.χ. ο οικοδόμος στα 67 του χρόνια πάνω στο μαδέρι θεωρείται «όφελος» για τον ίδιο και την οικονομία! Και πότε; Σε μια εποχή που η τεχνογνωσία παρέχει την δυνατότητα ολιγότερων χρόνων εργασίας για όλους με την ταυτόχρονη απολαβή καλλίτερων συντάξεων.
Αν αυτό δεν παραπέμπει στο μεγαλείο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας τότε πείτε μου το άλλο με τον Τοτό..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου