Αφορμής δοθείσης και της χθεσινής τραγωδίας να σπαράσσουν επί των λαϊκών πτωμάτων ως Μανιάτισες μοιρολογίστρες και με το 112 να σημαίνει πως:
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!!
Που ήταν όλοι αυτοί όταν στον παγωμένο βορά ψηφιζόταν το ευρωσύνταγμα του στυγνού ανταγωνισμού και η λευκή βίβλος της μαύρης «απασχολησιμότητας» δια των οποίων προωθείτο η ατομική ευθύνη;
Που ήταν όταν: η Ελλάς εξήγαγε θέσεις εργασίας και εισήγαγε από το ευρωκωλοχανείο επιδοματική ανεργία..
Που ήταν όλοι αυτοί όταν: οι καταθετικές τράπεζες, σήματος δοθέντος από τη μητρόπολη του καπιταλισμού, συγχωνεύτηκαν εν μία νυκτί με τις επενδυτικές ρισκάροντας --εν ονόματι του φθηνού χρήματος-- τα κόπια των καταθετών με τις γνωστές χρηματιστηριακές οδύνες;
Που ήταν όλοι αυτοί όταν: οι ίδιες τράπεζες δια μέσου της δημιουργικής λογιστικής των ..δομημένων ομολόγων, αιχμαλώτιζαν κράτη ολόκληρα ως να ήταν προσημειωμένα οικόπεδα;
Που ήταν όλοι αυτοί όταν: τα χρηματιστήρια είχαν μετεξελιχθεί σε πρακτορεία στοιχηματικού τζόγου και όχι επενδυτικών καταγραφών;
Που ήταν όταν: άπαντες ψώνιζαν και ψωνίζονταν στις υπεραγορές αλλά ουδείς διερωτήθηκε πως διάβολο αγοράζω ντομάτα πολωνίας πατάτα μοζαμβίκης καλτσόν ινδίας πουκάμισο κινας κρέας αργεντινής και λάδι γερμανίας.
Που ήταν; Χαμένοι στην μετάφραση ή μήπως στην εξίσωση ο παρανομαστής της οποίας ήταν μια αγέλη λύκων γρύλιζαν μεταξύ τους απειλητικά για το ποιο από τους αριθμητές θα ήταν ακόμη μία νύχτα το δείπνο τους;
Που ήταν; Στην μακάρια χασμωδία τους δεδομένου πως: Οκτώ δις δίποδα σταβλίζονται επί γης αυτούς θα έβρισκε; Έλα μου ντε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου