Στον Δένδια η αναφορά. Οι δύο όψεις του αποκρουστικού του προσώπου:
Πρόβαλε δίχως αιδώ προς το επικυρίαρχο ΝΑΤΟ την μεταμοντέρνα εκδοχή της χρήσης Μπελαρά, δηλώνοντας πως: Σκοπός της δεν είναι η περιπολία της σε μια θάλασσα στενή -- όπως το Αιγαίο-- αλλά οι ανοιχτές του κόσμου.
Τι ήθελε δια του αντιπερισπασμού κατά της οργής των αγροτών --που είναι στους δρόμους της φωτιάς-- να πει ο ποιητής; Πως ο πόλεμος δεν είναι ταξικός και ιμπεριαλιστικός αλλά εθνικός και διεθνικός!!
«Υπαρκτός ο κίνδυνος της συστημικής αποσταθεροποίησης εξ αιτίας των διαδηλώσεων γιατί κλονίζεται η εμπιστοσύνη στους (σάπιους) αστικούς θεσμούς και η πολιτική ζωή του τόπου κατρακυλά στον λαϊκισμό!!» δήλωσε από τα ναυπηγεία της Ναβάλ.
To ότι ο λαϊκισμός εμπεριέχετο σε αυτή την ίδια τη δήλωσή του περί της παγκοσμιοποιημένης Μπελαρά, το αγνοεί, ή το προσπερνά ως αόρατο. Γιατί δεν βλέπει ή δεν θέλει να δει πως: αυτός αποτυπώνεται δια της κολακείας των ταπεινότερων ενστίκτων ενός πρωτόγονου πληθυσμού. Των απανταχού στρατόκαυλων.
Κατά συνέπεια:
Το ότι η κυβέρνησή του έχει από καιρού διολισθήσει στην χρηματοπιστωτική χαβούζα της αιχμαλωσίας, όχι μόνον των περιουσιακών στοιχείων, αλλά και της ψυχής του λαού στα τοκογλυφικά γκουαντάναμο της Δύσης, δεν τον απασχολεί.
Προφανώς επειδή είναι από τους επί τόπου μεταβάντες και μηδέποτε αντιληφθέντες. Ή επί τα χείρω: Έρπει ως δηλητηριώδης όφις στους βάλτους της..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου