ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΟΥ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΥ ..
Όλα στο.. φως αρκεί ένα like (!!!) ή η σαγήνη των ματιών του τηλεθεατή
Όψη θρέψη κοινωνικών χωματερών διεκδικούν όλα τα Μέσα. Είτε των μαζικών εγκλημάτων είτε του μαζικού αυνανισμού. Συγκοινωνούντα δοχεία είναι. Το ένα διατρέφει το άλλο.
Τίνγκα --πλην ηχηρών εξαιρέσεων -- στο μη ανακυκλώσιμο σκουπίδι..
Ξέκωλα ινφλουένσερς πανελίστας και κωλομπαρίστας με τον εσωτερικό τους κόσμο σε δημόσια θέα!!. Καράφλες μέσα έξω. Φρίττεις από την δυσοσμία κι ας απουσιάζει αυτή η αίσθηση από την ηχοεικαστική τεχνολογία..
Πολιτικά οικονομικά και κοινωνικά απόβλητα της κρατικής λεηλασίας. Εκπαιδευμένα μπαλάκια της επιμελημένης ατημελησίας.. Νταβάδες της νύχτας που εξήλθαν των υπονόμων τους ως αρουραίοι της λεπτοσπείρωσης. Αστικοποιημένοι βλάχοι. Που ούτε βλάχοι είναι ούτε αστοί. Σαλτιμπάγκοι της μόστρας και του μικρομέγαλου μικροαστισμού για μια χούφτα προβολής.
Δυστυχώς επτωχεύσαμε. Κατά νου όμως..
Παρακολουθούμε την ζωή πίσω από τις τηλεοπτικές γρίλιες μέσα από τις ζωές των άλλων. Και ως να μην επαρκεί αυτό, παραμορφωτικές γιγαντοαφίσες και βιντεάκια εξοργιστικής χλιδής, επιβεβαιώνουν σαδιστικά την αποτυχία μας στην όρθια στάση .
Ψηφία από το μωσαϊκό της μυθοπλασίας συσκευάζονται και μας προσφέρονται ως προσβλητικές δωροεπιταγές.
Σήμερα από τους άνεργους πεζοδρομιακούς περιπατητές, ως τους νευρασθενείς γραβατοπνιγμένους της χρηματιστηριακής παραγωγής τζογαδόρικου χρήματος, υπερισχύει η κοινωνική δυναμική της συστημικής αναγκαιότητας.
Κατανάλωση αντί παραγωγής..
Πλέον, είσαι υποχρεωμένος να «εξελίσσεσαι», να απαρνιέσαι κάθε ρίζα και σταθερά, να τελείς σε διαρκές «ταξίδι» χωρίς μνήμη εκκίνησης και έγνοια προορισμού, να είσαι ένας μετέωρος νομάδας, μια εύπλαστη συμπεριφορά.
Είσαι το «εποικοδόμημα» του καπιταλισμού των Αγορών και της ηλεκτρονικής διαχείρισης ενός ακαθόριστου πλούτου «από χαρτί και πλαστικοποίηση».
Σήμερα στη μια δουλειά («δια βίου μάθηση»…) – αύριο στην άλλη, σήμερα στη μια «χώρα» – μεθαύριο σε μια άλλη, πολύγλωσσος, ουδέτερος, τουριστικός, καταναλωτικός, διαδικτυακός, ρευστός, χωρίς δεσμεύσεις.
Κατάσταση που ανεξαρτήτως των πενήντα αποχρώσεων του γκρι στα περιορισμένα μέτρα των οποίων ταξιδεύει η ζωή σου, δεν έχεις πλέον τίποτα πέραν αυτού να χάσεις. Τίποτε πλέον των αλυσίδων σου. Γιατί δεν τις σπας;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου