ΗΛΕΚΤΡΟΠΛΗΞΙΑ

 Θ' ανοίξει και θα πέσει εντός ολίγων εικοσιτετραώρων η Γιουροβιζιονική αυλαία. Κάτι σαν την λαϊκή απογευματινή. Τροφή για τα σκουπίδια της επομένης. Η χαρά του απορριμματοφόρου.

Συχνά στο φαράσι τους εμπλέκονται και κανα δυο διαμάντια.. Ε..και.. Ποιος είναι αυτός που θα υπερασπιστεί μετά πάθους πως η ζωή είναι δίκαιη. 

 

Κυρίως σε εκδηλώσεις φθηνές, της ξεπέτας, που τις τυλίγουν με σελοφάν πολυτελείας. Τα ίδια και τα ίδια.. Από τα γίδια της συνοσπονδίας του Βρύξελλου.

Τρεις τέσσερις νότες που γεμίζουν τον χώρο με τους ηλεκτρονικούς πολλαπλασιαστές του ακατάληπτου θορύβου τους. Και μερικά πληκτικά επαναλαμβανόμενα στιχουργικά κλισέ, που προκαλούν εμετική αηδία. 

Το αμέσως παρεπόμενο της επανάληψης όταν αυτή δεν επιβάλλει τη γνώση. «Δεν βλέπεις κάτι αν είναι αν δεν ήξερες πως αυτό έπρεπε να είναι» έχει προφητικά πει ένας μεγάλος φιλόσοφος. Ο Πλίνιος. 

 Επομένως: 

Οι όποιοι απαιτητικοί θεατές αυτού του -μεταξύ εταιριών παροχής ψυχρού φωτισμού σε όλο το ορατό από το ανθρώπινο μάτι χρωματικό φάσμα- διαγωνισμού, ποτέ δεν κατάλαβαν και ούτε πρόκειται να κατανοήσουν σε ποια εκ των δύο αισθήσεων απευθύνονταν οι συμμετέχοντες. 

Στην ακοή ή την όραση. 

 Γι αυτό κι όταν όλα σβήσουν, θα διαγραφεί   και από την μνήμη τους η ψευδαισθητική εικόνα. Σαν να είχαν υποστεί ένα μετατραυματικό σοκ μετά από ηλεκτροπληξία. Θα μείνει όμως ό,τι οι διοργανωτές της εμπορευματοποιημένης μουσικής επιδίωκαν ευθύς εξ αρχής να εντυπωθεί στη κρυφή νοητική μνήμη. 

Το πολιτικό μήνυμα. 

Πως η .. «Ευρώπη» της … Αυστραλίας και της ..Ασίας συμπεριλαμβανομένων, είναι μια υπερφωτισμένη συστοιχία ομόσπονδων χωρών οι λαοί των οποίων πνίγονται σε πελάγη κοινωνικής ευημερίας. Αυτής της έντασης και ποιότητας, που η ανία έχει καταστεί κυρίαρχο συναίσθημα. 

Και για να τη σπάσουν στήνουν τηλεοπτικά αμφιβόλου ποιότητας ζωντανούς ζωγραφικούς πίνακες. Στόχος η επιλογή του θεαματικότερου  εξ αυτών. Για την ακρίβεια του πλέον ζωώδους με τα εγχώρια ξέκωλα των μεταπανελιστών να κραυγάζουν από τηλοψίας και ενθουσιασμένα αγαπάμε ...Ελλάδα!!! Κι εγώ τ' @ρχ#δι@ μου πειράζει;

Ψηφίζουν έτσι στη βάση της εντεταλμένης νεοφιλελεύθερης ηθικής, που επιβάλλει ασκήσεις πειθαρχίας σε μισάνθρωπους κανόνες, που νομιμοποιώντας τους, έχουν από τα πριν ηθικοποιήσει. Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό.

 Ευκαιρίας έτσι δοθείσης, αναρριχήθηκε κάποτε στα ύπατα Γιουροβιζιονικά αξιώματα, η κωμωδία της ευτραφούς Ισραηλινής κυρίας, ή εκείνοι οι εξωγήινοι Φιλανδοί. Με την βαλβολίνη αντί αίματος στις φλέβες. Για να χτυπηθεί τάχα ο ρατσισμός της ..υπερούσις ευρωπαϊκής μεταδημοκρατίας!!

Και πότε και που !! 

 Στην ήπειρο του σύγχρονου μεσαίωνα, που ο φασισμός της Άριας φυλής κυριαρχεί και χώρες όπως η Ουκρανία -οι ναζιστές της οποίας έκαιγαν πρόσφατα ζωντανούς τους συνδικαλιστές οικοδόμους- συμμετέχουν εν χορδαίς και οργάνοις. 

Ή σε πρώην χώρες και εσχάτως αποικίες, όπως η αιχμάλωτη Ελλάδα, η αφαίμαξη του επιστημονικού και πολιτιστικού δυναμικού της οποίας από τη τοκογλυφική «συγχορδία» της ΕΚΤ, έχει πάρει διαστάσεις αφανισμού. 

Δεν είναι έτσι καθόλου περίεργο που εξαντλώντας τα όρια της ανθρώπινης αντοχής μου θα υποστώ εξ υποχρέωσης όλη τη δοκιμασία της παρακολούθησης ενός εξωκοσμικού σκηνικού. 

Αλλά θα αυτοπροστατευτώ. Γιατί θα το κάνω στη λογική του Ευρωπαίου που τον εξανάγκασαν βασανιστικά να παρακολουθήσει, Κογκολέζικη όπερα..