Άπατρις νιώθω.. Ο λαός δημογραφικά είναι καταδικασμένος. Πεθαίνει. Όστις καθ’ οιονδήποτε τρόπο μας αποχαιρετά οριστικά, δεν αντικαθίσταται. Μηδέ καν υποκαθίσταται. Όσοι απομένουν ως ελεύθεροι πολιορκημένοι των τοκοκλύφων ακροβατούν δίχως δίχτυ ασφαλείας για να επιβιώσουν. Και αυτό μέσα σε ένα περιβάλλον όπου το παραμύθι της ανάπτυξης δεν ανθεί. Αφ ενός γιατί η ανάπτυξη προϋποθέτει δημιουργικά μυαλά που όσα όμως υπήρχαν εκόντα άκοντα εγκατέλειψαν άρον άρον τη χώρα αφήνοντας πίσω τους τα συντρίμμια ενός κοινωνικού ερειπιώνα. Κι αφ ετέρου γιατί οι εναποπομείναντες κινούνται μέσα στο μιντιακό σκοτάδι ως τυφλοί δίχως τα φιλικά τετράποδα οδηγούς. Γιατί η δημοσιογραφία παραδόθηκε από τους ίδιους τους ταγούς της αμαχητί βορά στην ολιγαρχία. Απ’ άκρου σ ακρου η χώρα σαρώνεται από αγέλες αρπακτικών και ασκέρια χρυσοφόρων κηφήνων που έχουν αυτοπαγιδευτεί είτε στην άγνοιά τους είτε στη δολιότητα και την απληστία τους..............
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου