Κάτι ήξερε ο Κούλης. «Χώρα γιουπιδάδων!! Χίλια και ένα είναι τα τρένα που από το 2014 και με αφετηρία τον Πειραιά καταλήγουν σε ..χίλιες και μία νύχτες (παρασύρθηκα, σε ένα χρόνο ήθελα να γράψω) στις λυκοφωλιές των κατ' επίφαση δημοκρατιών της Κεντρικής Ευρώπης.
Παρά τούτα δεν μας εντάσσουν μεταξύ των σοβαρών χωρών. Διαφορετικά οφείλαμε ως στρατηγικής σημασίας διακομεταστικός κόμβος να διακινούσαμε πλέον των 30000 χιλιάδων συρμών εμπορευματικής υπερχείλισης !!
Η αγωνία των ομίλων logistics εκπεφρασμένη δημοσίως..
Για βαγόνι μπορντέλο και τσατσάδες δεν άκουσα κάτι αλλά προς τι ο πόνος και ο κοπετός; Γιατί αυτή την είδηση θα την ιεραρχούσα στον πάτο της τέταρτης ή της πέμπτης σελίδας των εφημερίδων που διαφέντευα. Να σας πω εγώ γιατί.
Μετά από το δυστύχημα στα Τέμπη και όσα έφερε στην επιφάνεια για τον σιδηρόδρομο και τις εγκληματικές ελλείψεις σε μέτρα ασφάλειας, τα ποσταρίσματα αυτά αποκτούν άλλη διάσταση.
Αποκαλύπτουν ότι οι προτεραιότητες του κράτους στην ανάπτυξη του σιδηρόδρομου είναι οι γρήγορες και ογκώδεις μεταφορές εμπορευμάτων, ώστε να γίνει πράξη το όραμα κεφαλαίου και κυβερνήσεων για την «Ελλάδα - πύλη ή πρωκτού εισόδου και κόμβο».
Σε κάθε φάση αυτού του σχεδιασμού, το κριτήριο του κόστους - οφέλους καθορίζει τι επενδύσεις που θα γίνουν και πού, πόσο γρήγορα θα ενσωματώνεται η τεχνολογία για την ασφάλεια των συγκοινωνιών και κυρίως:
Σε ποιες γραμμές, θα χαραχτεί νέο δίκτυο και σε ποιον βαθμό θα συντηρείται το παλιό.
Ολα αυτά
καθορίζουν άμεσα και την ασφάλεια των επιβατών, αν σκεφτεί κανείς ότι
μια εμπορευματική αμαξοστοιχία θα περνά από ένα σημείο ανά 10 με 12
λεπτά! Ε, με τέτοιες προτεραιότητες πού να «χωρέσει» η ανάγκη για ασφαλή
και φθηνή μεταφορά χιλιάδων επιβατών κάθε μέρα..
Ιδού γιατί ο αλητήριος πρωθυπουργός δια της λανθάνουσας γλώττας την αλήθεια κατέθετε όταν δήλωσε πως η θυσία των 57 της φρέσκιας ζωής έπιασε τόπο!!! Τσογλάνι περιωπής..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου