«Το Λάτιο, η περιφέρεια της Ρώμης, προσπαθεί να βρει τρόπο για να ζητήσει από τους αντιεμβολιαστές να πληρώνουν τα έξοδα της νοσηλείας τους. Θα το κάνουμε, ήρθε η ώρα να μπει μια τελεία».
Αυτό δήλωσε ο υπεύθυνος Υγείας της περιφέρειας της Ρώμης, δείχνοντας σε ποιο σημείο κυνισμού και απανθρωπιάς μπορεί να φτάσει η πολιτική της «ατομικής ευθύνης», που υιοθετούν όλες οι κυβερνήσεις για την πανδημία, συνολικά για την Υγεία. Αυτή είναι σε τελική ανάλυση η κατάληξη της λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων ως επιχειρήσεων, με αυτοτελή έσοδα από την πώληση υπηρεσιών, προκειμένου να μειώνονται οι κρατικές δαπάνες για την Υγεία.
Αυτή είναι η κατάληξη της πολιτικής του «κόστους - οφέλους», όπου οι ασθενείς λογαριάζονται ως «κόστος» για το κράτος και ως «πελάτες» για τα νοσοκομεία - δημόσια και ιδιωτικά. Σύμφωνα με τέτοιους υπολογισμούς, ο κάθε ασθενής που εισάγεται σε ΜΕΘ «κοστίζει» στο ιταλικό Δημόσιο και τις περιφέρειες 1.500 ευρώ τη μέρα και κατά μέσο όρο οι ασθενείς με Covid-19 παραμένουν για 17 μέρες...
Βέβαια, πίσω από το σκεπτικό του Ιταλού «υπεύθυνου» Υγείας βρίσκεται μια «συμπαγής» και διαχρονική πολιτική, που στη διαχείριση της πανδημίας οδήγησε σε εκατομμύρια θανάτους, τόσο από Covid-19 όσο και από άλλα αίτια.
Τα καπιταλιστικά κράτη δεν «σπατάλησαν» ούτε σεντ για πρόληψη, ουσιαστικά μέτρα προστασίας, για ενίσχυση των δημόσιων συστημάτων Υγείας. Οι εμβολιασμοί καθυστερούν με δική τους μεγάλη ευθύνη και οι παλινωδίες τους στη διαχείριση της πανδημίας επιτείνουν το πρόβλημα.
Στα δίκαια και επίμονα αιτήματα σωματείων και φορέων για ουσιαστικά μέτρα προστασίας, οι κυβερνήσεις απαντούν ότι είναι μεγάλο και αχρείαστο κόστος ακόμα και τα συχνά τεστ σε χώρους δουλειάς και Εκπαίδευσης, προκειμένου να μην επωμιστούν αυτό το κόστος οι κρατικοί προϋπολογισμοί και οι εργοδότες.
Τώρα, για ακόμη μια φορά, στο πλαίσιο της ίδιας ακριβώς πολιτικής, αξιοποιούνται οι ανεμβολίαστοι για μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της Υγείας και εμπέδωση της λογικής της ανταποδοτικότητας, αντί για καθολικές, δημόσιες και δωρεάν, σύγχρονες υπηρεσίες Υγείας για όλους.
Δεν είναι άλλωστε καινούργια η συζήτηση. Εδώ και χρόνια διάφοροι «οικονομολόγοι της Υγείας» υπολογίζουν το «μεγάλο κόστος» που προκαλούν στα συστήματα Υγείας όσοι καπνίζουν, πίνουν αλκοόλ, είναι υπέρβαροι, ζουν με αρρύθμιστη πίεση ή ζάχαρο, και αντί να αναζητούν λύσεις στην πρόληψη και την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, «αναρωτιούνται» αν θα πρέπει να «ζουν σε βάρος των υπολοίπων»...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου