ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ

 ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΣΘΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΑΙΑΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ..

 

 

Για την επάνοδο στην «κανονικότητα» του κεφαλαίου πανηγυρίζει η κυβέρνηση, και πώς αλλιώς, εφόσον με μια σειρά προαπαιτούμενα και άλλα αντεργατικά μέτρα εντείνεται η επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, με τη φοροληστεία, την ακρίβεια, τις περικοπές σε Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση, την απλήρωτη εργασία κ.ο.κ, ενώ την ίδια στιγμή και νέα προνόμια περιμένουν τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Χαρακτηριστικά, στη χτεσινή ενημέρωση των συντακτών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Οικονόμου, κάνοντας το μαύρο άσπρο, είπε ότι «η φετινή ΔΕΘ αποτελεί τη συμβολική και ταυτόχρονα ουσιαστική επάνοδό μας στην πληρότητα του βίου: Οικονομικού, κοινωνικού, εκπαιδευτικού και ευρύτερα πολιτισμικού». Πρόσθεσε βέβαια ότι «η πορεία στο επόμενο διάστημα δεν θα είναι ανέφελη. Η πανδημία συνεχίζει να προκαλεί αναταράξεις, που προκαλούν ανησυχία στους πολίτες». Σαν αντίβαρο παρέπεμψε στις τοποθετήσεις Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, ο οποίος όπως είπε θα απαντήσει στις «ανησυχίες» των πολιτών «έχοντας ως παρακαταθήκη αυτά που πετύχαμε μέχρι σήμερα στο εισόδημα των πολιτών, στις επενδύσεις, στις εξαγωγές, στις θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν, στις δουλειές που άνοιξαν». «Απαντήσεις» στον πυρήνα των οποίων είναι κάποια μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας, με κύρια «παρακαταθήκη» την καπιταλιστική ανάπτυξη που οικοδομείται πάνω στα τσακισμένα εργατικά δικαιώματα, στην αφαίμαξη των λαϊκών οικογενειών, στο χτύπημα στην οργάνωση και διεκδίκηση των εργαζομένων, στο τζογάρισμα των ασφαλιστικών εισφορών κ.λπ.

Ως απόδειξη της αποτελεσματικότητας της πολιτικής τους, παρουσίασε στοιχεία ότι έχουμε 40.000 επιχειρήσεις περισσότερες και 70.000 θέσεις εργασίας περισσότερες από το 2019, με όπλα όπως οι «μεταρρυθμίσεις» και οι «παρεμβάσεις» στις οποίες προχώρησε η κυβέρνηση, αποσιωπώντας ότι στην ουσία τους έχουν την παραπέρα διασφάλιση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων (με απανωτές επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές και προνόμια πάνω στα προνόμια, «αναπτυξιακούς» νόμους με κάθε είδους διευκολύνσεις για τους «επενδυτές»), οι δε θέσεις εργασίας στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι σχέσεις μισθωτής σκλαβιάς, με δεκάδες «έκτακτα» αντεργατικά νομοθετήματα και «κορωνίδα» το τερατούργημα Χατζηδάκη.