"Άσπρα μούρα μαύρα μούρα είσαι μια παλιοχαμούρα" προσφωνούσε από το πεζοδρόμιο ο λαός τον εφιάλτη και γονιό του σημερινού πρωθυπουργού.."Μητσοτάκη γαμιέσαι" στολίζει τον υιό σήμερα για να στηλιτευτεί από τους τζιτζιφιόγκους του μιντιακού καθωσπρεπισμού ως πρωτόγονος.. "Ο λαός των μουνούχων" έγραψε ο Βάρναλης. "Κάθαρμα τιποτένιε άθλιε γραμματικέ προδότη της πατρίδας ο Δημοσθένης κατά του Αισχίνη. "Ιδιωτικοποιείστε και το μουνί της μάνας σας" έγραψε ο Σαμαράγκου.. Θα μου κλάσει τον μπούτσο ο πασάς απάντησε ο Καραϊσκάκης Η λαϊκή οργή κατά του εξουσιαστικού αυταρχισμού μ έναν μόνον τρόπο αποδίδεται.. Κι όποιον πονάει ας την κάνει γαργάρα.. ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (αν και εθελοντές δεν υπάρχουν)
«Κάθαρμα, φλύαρε, περίτριμμα της αγοράς, άθλιε γραμματικέ, θρασύτατε, συκοφάντη, προδότη της πατρίδας…». Όχι, όχι οι παραπάνω χαρακτηρισμοί δεν ειπώθηκαν από κάποιον ανήθικο, αγράμματο και χυδαίο τύπο. Ανήκουν στον σημαντικότερο ρήτορα της αρχαιότητας, τον Δημοσθένη. Με αυτά τα λόγια απευθύνθηκε στον λόγο του «Περί του στεφάνου» (330 π.Χ.) στον αντίπαλό του και υποτακτικό του Φιλίππου της Μακεδονίας ρήτορα Αισχίνη.
Ο τελευταίος προσέβαλε την πρόταση του Κτησιφώντα να «στεφανωθεί» -να τιμηθεί- ο Δημοσθένης από τη Βουλή των Αθηναίων επειδή είχε συμβάλει με δικά του χρήματα στο να ολοκληρωθούν τα αθηναϊκά τείχη προκειμένου να αντιμετωπίσουν την επίθεση του Φιλίππου της Μακεδονίας. Οργισμένος ο ρήτορας για τη συνολική πολιτική του Αισχίνη, επιχειρεί στον «Περί του στεφάνου» εφ᾽ όλης της ύλης συγκριτικό απολογισμό των πράξεων και των δύο: από τη μια ο Δημοσθένης υπερασπιστής της ανεξαρτησίας της Αθήνας και από την άλλη ο Αισχίνης «πράκτορας» των συμφερόντων του Φιλίππου.
Αλήθεια, πόσα άρθρα θα είχαν γραφτεί σήμερα για να στηλιτεύσουν αυτές τις φράσεις! Ας σκεφθούμε πώς θα είχαν υποδεχθεί μόνο και μόνο από τον τίτλο το έργο του Κώστα Βάρναλη: «Ο λαός των μουνούχων» (ούτε καν ευνούχων, ο άκομψος αυτός συγγραφέας!).
Τι θλίψη, αλήθεια, γράφει η Αιμιλία Καραλή θα προκαλούσαν στους τιμητές των γλωσσικών μας ηθών οι χαρακτηρισμοί που απευθύνει ο Αχιλλέας προς τον Αγαμέμνονα: «Μεθύστακα, που έχεις τα μάτια σκύλου και καρδιά ελαφιού» (Ιλιάδα, Α 225). Αν μάλιστα κάποιος τολμούσε να μιλήσει σε κάποιον αρχηγό, πολιτικό ηγέτη (τηρουμένων, βεβαίως, των αναλογιών ως προς τους τίτλους και τα αξιώματα) με τα λόγια επίσης του Αχιλλέα προς τον Αγαμέμνονα: «Λαοφάγος βασιλιάς, γιατί κυβερνάς σε τιποτένιους» (Ιλιάδα, Α 231), θα πήγαινε στη φυλακή για «περιύβριση Αρχής».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου