Τι σας θυμίζω τώρα εγώ.. ο υπονομευτής της ησυχίας τάξης και ασφάλειας του λαού.. Τη σημιτομαϊμού και την εφιαλτική παράδοση του Οτσαλάν. Που το υποχείριο του Ράιχ βάφτισε χρέος προς τα συμφέροντα της Ελλάδας τα οποία μετά το ευχαριστώ τους Αμερικανούς είχε ταυτίσει απολύτως μ εκείνα της γνωστής πρεσβείας.
Τον παρέδωσε κι ας είχαν τα δύο τρίτα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του Πασόκ υπογράψει ψήφισμα παροχής ασύλου και φιλοξενίας του Κούρδου ηγέτη. Κι ας ήταν ο λαός ευνοϊκά τοποθετημένος σε μια τέτοια εξέλιξη.
Εγκατέλειψε ο άθλιος τον ανώτατο αξιωματικό του Ναυτικού και φίλο τον Ναξάκη, (είχαμε από το Ιράκ την παγκόσμια επιτυχία κάλυψης της σφαγής των τριακοσίων γυναικόπαιδων στο καταφύγιο της Βαγδάτης) να περιφέρεται ως νομά από σπίτι σε σπίτι στην Αττική.
Ώσπου στο τέλος εξαναγκάστηκε να τον παραδώσει σε μια κυβέρνηση όχι μόνον αγνώμονα αλλά και εχθρική απέναντι στους Κούρδους. Που με τη βίαιη αντίδρασή τους σε όλες τις Ελληνικές πρεσβείες της Ευρώπης μας εξευτέλισαν. Μας έφτυναν. Αλλά εμείς όπως πάντα βαφτίσαμε τη ροχάλα ψιχάλα.
Τι είχε προτάξει ο πολιτικος αλητήριος για να δικαιολογηθεί; Ιδού:
«Είμαστε κατά των ένοπλων ανταρσιών και των πράξεων τρομοκρατίας και βίας»! «Ένοπλη ανταρσία» (!), ο εθνικοαπελευρωτικός αγώνας των Κούρδων. «Τρομοκρατία και βία» η ένοπλη πάλη του Κουρδικού λαού για την ανεξαρτησία τους.. Μα τότε τρομοκράτες ήταν και οι κλέφτες και αρματολοί που εξασφάλισαν τη δική μας λευτεριά.
Και πότε προέβη σ αυτές τις μιαρές δηλώσεις; Όταν η εικόνα του σιδηροδέσμιου Οτσαλάν έκανε μέσω των διεθνών πρακτορείων το γύρω της υφηλίου. Κι όμως δεν κουνήθηκε φύλλο. Γι αυτό Αθώοι πολίτες με δικαίωμα ψήφου δεν υπάρχουν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου