Καλημέρα.. Mε ξέρετε.. Και για όσους δεν μ’ έχουν ψηλαφίσει χαρακτηρολογικά να τους ενημερώσω. Επαινετικός λόγος δεν εξέρχεται αβασάνιστα τω στόματί μου. Διασταυρώθηκα όμως διαδικτυακά μ’ ένα κείμενο -- αθηνολόγιο αποκαλεί το χρονολογιό του-- που θα το μεταφέρω κριτικά με σημειώσεις δικές μου και μετά πολλών επαίνων, αλλά περιληπτικά και με μια απορία..
Διερωτάται υποθέτω ρητορικά, υπό ποιο ηθικό και πολιτειακό ανάστημα νομιμοποιείται μια κυβέρνηση να ενοικιάζει για πενήντα χρόνια(!!) στην αλλοδαπή, (και στο βάθος ο μνημονιακός κήπος της χρησικτησίας) μουσειακά αριστουργήματα της Αρχαίας ημών πολιτείας, την ίδια στιγμή, που καθ’ υπόθεση διεκδικούμε τα μαγικά μάρμαρα προμετωπίδες του Παρθενώνα που στα τηλεπαιχνίδια οι ερωτώμενοι τον διαιρούν της Ακροπόλεως. Μα γι αυτό ακριβώς αγαπητέ μου.
Γιατί ετούτος ο λαός –πλην λιλιπούτειων περιόδων-- ποτέ δεν λευτερώθηκε από την κακορίζικη αλλοδαπή, τη ντόπια σκλαβιά, και τις πολιτικές ακαθαρσίες της Ευρώπης, όπως έχει γράψει και ο στρατηγός. Ιδία τη δεύτερη. Βίωνε κατά συρροή και εξακολούθηση την αναπαραγωγή των υποταγμένων ιερατείων, των δραγατών βασιβουζούκων του Βυζαντίου που η προσωπογραφία του Αλτσχάιμερ Αρβελέρ εμφανίζει ως ελληνική ιστορία, αλλά και των αρπάγων κοτζαμπάσηδων και των ευεργετών της τραπεζικής αιμοληψίας, με το ληστρικό περιέχον από το περιεχόμενό τους φωτοτυπικά ίδιο.
Το βασιλικό κόμμα που προκάλεσε την Μικρασιατική καταστροφή , μετεξελίχθηκε σε λαϊκό, που με την σειρά του, έβαψε τα χέρια του στο λουτρό αίματος του εμφυλίου, για να μετεξελιχθεί στην ΕΡΕ η οποία προέβη σε απηνείς διώξεις των ηττημένων. Διώξεις δια των οποίων εξοστρακίστηκε καταδιωκόμενη άλλη μια Ελλάδα στις πέντε Ηπείρους.
Ακολούθησε το Αμερικανόπνευστο πραξικόπημα των φασιστοσυνταγματαρχών η τραγική κατάληξη του οποίου ήταν η αιματηρή παράδοση της Κύπρου στον Τούρκο εισβολέα και με την πληθώρα των ενόχων ν' απαλλάσσεται, δια της παγκοσμίως αποκλειστικής νομικής πατέντας του στιγμιαίου.
Βαρύτατη κληρονομιά για την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι της. Γι αυτό και οι απόγονοι αποποιήθηκαν της αναγκαίας εκ των συνθηκών ονομασίας ΕΡΕ και αυτοαποκλήθηκαν Νέα Δημοκρατία, αλλά με τον πυρήνα τους να παραμένει σταθερά απαράλλακτος. Ως μοναστηριακό φυλακτό.
Τη συνδρομή έτσι του συγγενούς ΠΑΣΗΚ (Πανελλήνιο Σημιτικό Κίνημα) μας εισήγαγαν στα λουτρά των αστικών δημοκρατιών για να καταλήξουμε πλησίστιοι πολιτικών παραισθήσεων στα μνημόνια της θεαματικότερης ,αλλά ισχυρά θεσμοποιημένης, ληστείας που βίωσε ποτέ ο λαός. Τα μνημόνια.
Τι επομένως αναμένεις από το πολιτικό αυτό ασκέρι των συντεταγμένων στη τάξη τους ατάκτων; Να σεβαστούν την ιστορία; Να την καταγράψουν ως είχε; Να μην την διαστρέψουν; Όχι. Απλώς την εκμεταλλεύονται ευκαιριακά, πότε πολιτικά και πότε οικονομικά αναλόγως των περιστάσεων. Όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει και το παρελθόν κι όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει και το μέλλον έχει γράψει ο Όργουελ.
Δεν πάει πολύς καιρός που οι στήλες του Αδριανού μετονομάστηκαν από τηλοψίας στύλοι ωσάν να επρόκειτο για κολόνες της ΔΕΗ. Αγνοούσαν οι μιντιακοί φλόμοι την ιστορία τους. Πως το συγκεκριμένο ιερό κτίσμα εθεμελιώθη, όπως ο Παυσανίας έχει γράψει, επί Πεισιστράτου – που ο ολιγάρχης ψευδοηρόδοτος όπως και τον άλλο μεγαλειώδη ηγέτη της Σάμου Πολυκράτη, καλούσε τυράννους—προκειμένου ο ναός αυτός να συνενώσει όλους τους επονομαζόμενους Έλληνες υπό τη στέγη του συγκεκριμένου μνημείου, το οποίο ατυχώς για τους μιντιακούς αναλφάβητους, έφερε το όνομα του Πανελληνίου Διός. Για τον ίδιο λόγο είχε αυθαιρέτως προσθέσει τετρακόσιους στίχους στην Ιλιάδα, που αργότερα αφαιρέθηκαν ως παράσιτα από τους φιλολόγους. Το ουσιαστικό στήλη έτσι παραπέμπει σε επιτύμβια πλάκα και όχι σε κολόνες ακροβατικής αναρρίχησης.
Λεπτομέρειες.Μα εκεί κρύβεται αγαπητό ανθολόγιο ο ταξικός διάβολος .. Ο Μεφιστοφελής που μετρά την εξουσία του από την αδράνεια εκείνων που την ανέχονται και αφού προηγουμένως έχει διαμορφώσει τις συνθήκες αποδοχής τους δια των Μέσων Μαζικών Εγκλημάτων.
Αυτοκτόνησε ο Νίκος Πουλατζάς μετά το πέρας της συγγραφής του πονήματός του «κράτος κι εξουσία» εμπρός στα αδιέξοδά του. Τα σημερινά αθύρματα της σφηγκοφωλιάς των Βρυξελλών επινόησαν λυσιτελώς ν’ αυτοκτονούν τον λαό και αφού προηγουμένως λεηλάτησαν τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία του.
Όταν επομένως έχουν εκποιήσει σύμπασα την Ελλάδα και τον λαό ποιο θα ήταν εκείνο το ανάχωμα που θα τους σταματούσε στη σάρωση των ιερών συμβόλων της ιστορίας του;
Πως κατόπιν αυτών θεωρείς ότι ενώπιον ενός αριστουργηματικού γλυπτού —όπως εκείνο της Απτέρου Νίκης στο Λούβρο που φυλάσσεται εν όπλοις και που κάθε Έλληνας στέκει όσο του επιτρέπουν εκστασιασμένος απέναντί του-- μπορούν ν ανοίξουν διάλογο μαζί του; Όφειλαν να γνωρίζουν την γλώσσα του. Την αγνοούν όμως.
Διαφορετικά θα είχαν πληροφορηθεί από τον εικαστικό πρωτοπόρο της προοπτικής στα έργα του, τον Αγάθαρχο, πως και τ’ αγάλματα σου μιλούν αν κατέχεις το συναισθηματικό κλειδί αποκωδικοποίησής της. Ποιος τους τον δίδαξε και κατά ποιο τρόπο; Το δια γονικών χορηγιών Χάρβαντ;
Το μόνο που αφομοίωσαν από την παρουσία τους στη μητρόπολη του καπιταλισμού, είναι η ανοικοδόμηση φυλακών υψίστης ασφαλείας για την προστασία της τάξης τους . Και όχι ακριβά Μουσεία, για την ψευδαισθητική ικανοποίηση των «λαπάδων» ποιητών κατά το υψηλόβαθμο στέλεχος της παράταξής τους Κούβελα.
Ματαιοπονείς. Θα είναι σαν να επιχειρείς να εξηγήσεις τους κατά την σημειωτική του Ουμπέρτο Έκο φωτεινούς ενδείκτες από το πιλοτήριο ενός αεροσκάφους, σ’ έναν μάγο φύλαρχο της Κεντρικής Αφρικής και μάλιστα κατά τις περιόδους που αυτοί σύρονταν στα σκλαβοπάζαρα της Δύσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου