Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020

ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΙΟΣ


Μπορεί στα χρόνια που πέρασαν η πληγή από την απώλεια του λατρεμένου προσώπου να έχει κλείσει, μα θα στο θυμίζει ενοχλητικά κάθε νοτιάς. Κάτι όπως και με τον ακρωτηριασμό ενός μέλους. Η πληγή κλείνει μα το μέλος δεν αποκαθίσταται. Θα στο θυμίζει οδυνηρά κάθε απόπειρα κίνησης..

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Βουβός κινηματογράφος η ζωή μας.... Η καθημερινότητα μας.... & ας ουρλιάζουν σιωπηλά τα συναισθήματα μας.... Με μόνη ένδειξη.... Τους παλμούς μας.... Στην καρδιά.... Στους καρπούς.... Στον λαιμό μας.... Χαμογελάμε αχνα... & προχωράμε..... Η Ζωή είναι υπέροχη.... & ζούμε.... Μόνο μία φορά..... Συγχαρητήρια για την μουσική επιλογή σου και το αληθινό σχόλιο σου που αγγίζει τις καρδιές !!!!!!!