Το γαρύφαλλο στη σύναξη των πλουτοφυλάκων
Η ευρωΣΥΡΙΖΑίικη αριστερά κρεμάστηκε μόνη της στα
κάγκελα του «σιδηρούν παραπετάσματος», για να αντιρροπήσει το επίκαιρο
αλληλοκρέμασμα στα μανταλάκια από τη δεξιά.
Την ώρα που ο κακεντρεχής
πολιτικός διάλογος εξελισσόταν μεταξύ νηολογίου πολυτελών σκαφών
αναψυχής και ειδυλλιακών βουκολικών εξομολογήσεων ορεσίβιας
κρητικοσύνης, η σύγχρονη οπορτουνιστική Ελλάδα των παραπάνω έβαζε την
υπογραφή της στο επίσημο αντικομμουνιστικό ευρωμανιφέστο, που θέλει στο
Ράιχσταγκ να ανεμίζει η σημαία του ευρώ.
Σ' αυτό το κρίμα, κι
όχι μόνο το κλίμα, άντε να διδάξεις στα παιδιά πώς να κολυμπάνε στα
σκατά κρατώντας το κεφάλι απ' έξω. Πώς πρέπει να τους μάθεις απ' την
αρχή τι σημαίνει ατσάλινα νεύρα και ψυχή ως παρομοίωση και αντίσταση στα
καλοπροσαρμοσμένα κομμάτια του ...παραπετάσματος, που χρησιμεύουν εκτός
των άλλων για ανακύκλωση «σιδερικών» στο εργοστάσιο αναπαραγωγής του
φασισμού.
Για να το κάνω πιο κατανοητό το μεδούλι αυτής της προπαγάνδας, ας το εξηγήσω μ' ένα γαρύφαλλο. Πάμε στην εικόνα και πάμε και στον ήχο. Είτε κυβερνάει η δεξιά, είτε κυβερνάει η δεξιά ως αριστερά, μόλις πούμε ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο, ορθώνεται ο Μπελογιάννης διά χειρός Πικάσο. Μόλις πούμε γαρύφαλλο στ' αυτί ακολουθεί η ...πονηριά στο μάτι, και το γαρύφαλλο γίνεται από πολιτική, ψυχαγωγία. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να πολώνεις μόνο από τη μία πλευρά «θεατές» εναντίον του πρώτου γαρύφαλλου, και όμορφα και απολίτικα να τους ενώνεις στα πέταλα του άλλου.
Σ' αυτές τις εκλογές είναι σκληρός
και απαιτητικός ο αγώνας να κρατήσουμε το κόκκινο γαρύφαλλο στο επίπεδο
της «Λαϊκής Συσπείρωσης», καλλιεργημένο απ' αυτούς που κρατάνε
σφυροδρέπανο, και εδώ και στην Ευρώπη. Στο επίπεδο της προπαγάνδας
απέναντί μας είναι αυτοί, οι πονηροί, που τους ξέρουμε καλά, που άμα
φορέσουν το γαρύφαλλο μόνο στ' αυτί, το λένε και το πιστεύουν πως δεν
έχει σημασία τι χρώμα είναι.
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου